Απονομή υποτροφιών για την ολυμπιακή προετοιμασία

Συντάκτης: Onsports TeamΔημοσίευση: Πέμπτη, 01 Μαίου 2014 10.10

Σε μια λαμπρή τελετή που έλαβε μέρος στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, το ίδρυμα Α. Γ. Λεβέντη απένειμε υποτροφίες αλλά και βράβευσε τους αθλητές που θα πάρουν μέρος στην Ολυμπιάδα του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.

Σε αυτό το εγχείρημα μου έχει ξεκινήσει εδώ και 15 χρόνια το ίδρυμα Α. Γ. Λεβέντη και έχει δίπλα του την στήριξη της ΕΟΕ και τον πρόεδρό της Σπύρο Καπράλο, των προέδρων από κάθε ομοσπονδία του κλασικού αθλητισμού και πολλών χορηγών και φίλων του εθελοντικού κινήματος, βοηθά αθλητές από την Ελλάδα και την Κύπρο για την καλύτερη προετοιμασία τους και την παρουσία τους στις Ολυμπιάδες όπως αυτή που ακολουθεί το 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.

Οι 27 αθλητές (και πληρώματα) που επιλέχθηκαν να πάρουν την υποτροφία τους για την προετοιμασία τους για την Ολυμπιάδα του 2016 είναι οι εξής:

Στίβος
Καρακατσάνη Αναστασία (Δρόμος 10χλμ.)
Μάστορας Αντώνιος (Άλμα εις Ύψος)
Τσάκωνας Λυκούργος – Στέφανος (Δρόμος 200μ.)
Παρέλλης Απόστολος (Δισκοβολία)
Κοροσίδου Ηλιάνα (Σφυροβολία)
Φιλιππίδης Κωνσταντίνος (Άλμα επί Κοντώ)
Δουβαλίδης Ρικς Κωνσταντίνος (Δρόμος 110μ. μετ’ εμποδίων)

Μαραθώνιος 
Γαζέα Μαγδαληνή
Μερούσης Χριστόφορος

Ενόργανη Γυμναστική 
Πετρούνιας Ελευθέριος
Κοσμίδης Ελευθέριος

Πάλη 
Πρεβολαράκη Μαρία

Τάε Κβο Ντο
Μουστάκας Δημήτριος

Τζούντο 
Ντανατσίδης Αλεξανδρος
Μουστόπουλος Ρομάν

Ξιφασκία 
Βουγιούκα Βασιλική

Κολύμβηση 
Κοντιζάς Μιχαήλ
Χρήστου Απόστολος

Καταδύσεις 
Φαφαλής Μιχάλης – Νεκτάριος

Ιστοπλοΐα 
Μιτάκης Ιωάννης
Καγιάλης Παύλος – Μάντης Παναγιώτης (πλήρωμα)
Μπεκατώρου Σοφία – Τριγκώνης Κωνσταντίνος (πλήρωμα)

Κωπηλασία 
Νικολαΐδου Αικατερίνη
Γιάνναρος Σπυρίδων – Χρήστος
Μαγδάνης Παναγιώτης
Αγγελοπούλου Αθηνά – Μαρία – Ζέρβα Αικατερίνη (πλήρωμα)

Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΧΟΥΛΙΑΡΙΑΣ ΘΥΜΑΤΑΙ...

ΜΟΝΤΡΕΑΛ 1976

Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΧΟΥΛΙΑΡΑΣ
ΜΕ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΤΟ ΜΠΟΞ

Το 1976 στους Ολυμπιακούς του Καναδά ο Θανάσης Χουλιάρας ήταν ένας από τους 3 πυγμάχους μας. Αλλά ήταν ο πλέον άτυχος. Κληρώθηκε με τον Νοτιο – Κορεάτη Χβανγκ Σουλ-σουν που κατετάγη 5ος. Ο ίδιος θυμάται και καταγράφει το 1978.

«Ήμουν 16 ετών όταν ένα φθινοπωριάτικο απόγευμα του 1966 κατευθύνθηκα δειλά – δειλά  προς τον Ε.Γ.Σ με την ελπίδα να γραφτώ στο μποξ γιατί το όνειρό μου ήταν να γίνω πυγμάχος για να προστατεύω τον εαυτό μου, αλλά κατόπιν δέθηκα τόσο πολύ μαζί του που στη ζωή μου δεν υπήρξαν άλλα ενδιαφέροντα εκτός από το μποξ. Εκείνο το απόγευμα ήταν κάτι άλλο για μένα. Τα μάτια μου συνεχώς ήσαν στα χείλη του προπονητή Τζοβάνι Πατζάνι ενός ανθρώπου που στάθηκε αργότερα για μένα το Α και το Ω. Από εκείνο το απόγευμα δεν έλειψα ούτε μια ημέρα από το γυμναστήριο. Εργάσθηκα σκληρά για να δω μια ημέρα τον εαυτό μου ψηλά εκεί που ονειρεύεται κάθε αθλητής, κι έτσι άρχισε ο μεγάλος αγώνας για την άνοδο.

Άνοιξη του 1967 πήρα για πρώτη φορά μέρος σε αγώνες. Έπαιξα στο πρωτάθλημα Ελλάδος Γ’ κατηγορίας και μετά από τρεις αγώνες αναδείχθηκα πρωταθλητής. Κατόπιν την ίδια χρονιά έλαβα μέρος στους αγώνες Β’ κατηγορίας και ήρθα δεύτερος, στους Αγώνες Α’ κατηγορίας ήρθα τρίτος και στο πρωτάθλημα Εφήβων ήρθα πρώτος. Η επόμενη χρονιά με βρίσκει στην Εθνική Ομάδα του μποξ. Τα όνειρά μου άρχισαν να πραγματοποιούνται. Όταν πρωτοφόρεσα τη φανέλα τη γαλανόλευκη ένιωσα μεγάλη συγκίνηση και υπερηφάνεια. Έτσι άρχισα τους διεθνείς αγώνες στο εξωτερικό.

Το 1969 βγήκα για πρώτη φορά πρωταθλητής Ελλάδος Α’ κατηγορίας ανδρών εκπληρώνοντας μια μεγάλη μου επιθυμία, όχι όμως και το μεγάλο μου όνειρο, το όνειρο κάθε αθλητή, που είναι η συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το Νοέμβριο του 1969 βγήκα παγκόσμιος πρωταθλητής ΣΙΣΜ κερδίζοντας στα τελικά τον αμερικανό Ζόνεν. Ομολογώ ότι τέτοια ευτυχία δεν είχα ξανανιώσει ποτέ.

Έλαβα μέρος σε πολλές  διεθνείς διοργανώσεις: πανευρωπαϊκοί, μεσογειακοί, βαλκανικοί, διάφορα μίτιγκ. Το 1969 μπήκα στο σώμα της Χωροφυλακής με την ιδιότητα του αθλητού και άρχισα να λαμβάνω μέρος στους αγώνες των ενόπλων δυνάμεων και σωμάτων ασφαλείας. Στα μέσα του 1975 έφτασε η πολυπόθητη μέρα που ονειρευόμουνα. Εκλέχθηκα να αντιπροσωπεύσω τη χώρα μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ.

Εκεί ένοιωσα μεγάλη υπερηφάνεια βλέποντας την Ελληνική σημαία πρώτη μεταξύ όλων των κρατών της γης ανοίγοντας την παρέλαση  ενάρξεως των Ολυμπιακών Αγώνων. Στον αγώνα μου ίσως από ατυχία, ίσως από ανωτερότητα του αντιπάλου μου έχασα στα σημεία από τον πρωταθλητή Ασίας Κορεάτη Σουν, που αναδείχθηκε 5ος και αποκλείσθηκα από τους αγώνες. Όταν γύρισα από το Μόντρεαλ αποφάσισα να εγκαταλείψω την πυγμαχία ύστερα από 10 χρόνια ενεργό δράση. Αλλά μου ήταν αδύνατο να το πετύχω αυτό. Διότι μετά1 μήνα από τους αγώνες του Μόντρεαλ με κάλεσαν να συμμετάσχω στους αγώνες του κυπέλλου Ακρόπολις μεταξύ 10 κρατών, όπου αναδείχθηκα πρώτος.

Το άθλημα αυτό το διάλεξα γιατί, αφ’ ενός μεν είναι ένα ανδροπρεπές σπορ και δίνει σ’ αυτόν που το κατέχει ασφάλεια και σιγουριά και αφ’ ετέρου είναι το μόνο άθλημα που με τραβούσε τόσο πολύ.

Ο κοινωνικός ρόλος του αθλητισμού κατά τη γνώμη μου είναι 1ον η προβολή του κράτους στο παγκόσμιο στερέωμα και 2ον η απόσπαση των νέων από τις κακές συνήθειες και καταχρήσεις που οδηγούν στην εξαθλίωση της ψυχής και στο μαρασμό του σώματος «Νους υγιής εν σώματι υγιή»,όπως έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.

Ο Αθλητισμός στη χώρα μας έχει παράδοση χιλιάδων ετών και έχουμε αναδείξει μεγάλους αθλητάς, αλλά τόσους λίγους που μετριώνται με τα δάχτυλα. Δεν μπορεί ένας Παπανικολάου ή ένας Γαλακτόπουλος,, δυο από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Έλληνες αθλητές να φέρουν την άνοιξη στον ελληνικό αθλητισμό. Η άνοιξη είναι να αλλαχθεί το σύστημα που επικρατεί στον Ελληνικό Αθλητισμό, να μπούνε νέοι άνθρωποι μέσα στις διοικήσεις και συλλόγους με σύγχρονες ιδέες και γνώστες του Αθλήματος που διοικούν, ώστε να γεμίσουν τα Γυμναστήρια με νέους Έλληνες όπου θα βγουν οι αυριανοί πρωταθλητές μας».

πηγη: http://www.hoa.gr

Η ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΒΑΡΕΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΩΤΕΡΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΔΟΚΙΩΝ ΤΩΝ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΜΑΣ

ΤΑ ΒΑΡΕΑ ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ 2012

Η ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΒΑΡΕΑ

ΑΘΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΩΤΕΡΗ

ΤΩΝ ΠΡΟΣΔΟΚΙΩΝ ΤΩΝ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΜΑΣ

         του Θόδωρου Συνοδινού

 Η γενική εικόνα, η οποία σχηματίσθηκε στους Έλληνες φιλάθλους, για τα αποτελέσματα των 103 αθλητών μας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου δεν ήταν ευχάριστη καθώς οι επιδόσεις δεν ικανοποίησαν. Αλλά στα βαρέα αθλήματα, παρ’ όλον ότι είχαμε το ένα από τα δυο ελληνικά μετάλλια, η πικρή γεύση παραμένει...

          
Αυτό περισσότερο ισχύει για τα παραδοσιακά βαρέα, που είναι η Πάλη, η Άρση Βαρών και η Πυγμαχία, όπου σχεδόν ίσχυσε η εξαφάνιση.

          Στην Πάλη με ιστορία 24 συμμετοχών (επί 27 Ολυμπιακών διοργανώσεων) είχαμε το δικαίωμα συμμετοχής μόνο ενός αθλητού και μιας αθλήτριας σε σύνολο 18 κατηγοριών. Ήταν ο παλαιστής μας Ολέγκ Μοτσαλίν (75κ. ελευθέρας) και η Μαρία Πρεβολαράκη (55κ. ελευθέρας) που δεν μπόρεσαν να προχωρήσουν.

          

Η Ελληνορωμαϊκή Πάλη μας που έχει κατακτήσει τα 9 από τα 11 Ελληνικά Μετάλλια της Πάλης δεν κατόρθωσε να αναδείξει έστω και έναν αθλητή ικανό να μετάσχει.

         
 Είναι χαρακτηριστικό ότι στις αρχές του 2012, ο φίλος των Βαρέων Αθλημάτων Νίκος Κωνσταντόπουλος είχε σημειώσει:

          «Πρέπει να γίνει ότι είναι δυνατόν, για να έχει καλή εκπροσώπηση – αρχικά αριθμητικά – η Πάλη στο Λονδίνο. Ας πάνε αρκετοί αθλητές εκεί και βλέπουμε για θέσεις. Θα είναι καταστροφικό για το άθλημα να μην εκπροσωπηθεί ή να πάει με 1 – 2 μόνο. Ενότητα και……πάλη, λοιπόν. Αλλά όχι στα λόγια. Και, ας το καταλάβει, επιτέλους, η διοίκηση, επαφή με τον Τύπο. Αυτός μπορεί να βοηθήσει».

          

Στην Άρση Βαρών ασφαλώς τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Από τις 15 κατηγορίες μόλις σε αυτήν των 94κ. μπορούσαμε να παρουσιάσουμε έναν, τον Νταβίντ Καβελασβίλι που και αυτός δεν είχε την τύχη να προχωρήσει. Εν τούτοις στην ιστορία του αθλήματος και ιδιαίτερα από το 1992 και μετά, έχουμε να παρουσιάσουμε εντυπωσιακές εμφανίσεις με ένα σύνολο 15 Μεταλλίων, από τα οποία 6 Χρυσά, τα μισά από τον Πύρρο Δήμα.

Στην Πυγμαχία η ανυπαρξία μας είναι πλήρης, καθώς δεν μπορέσαμε σε καμιά από τις 11 κατηγορίες να έχουμε συμμετοχή. Τελευταία μας παρουσία ήταν το 2008 στο Πεκίνο όπου οι Γιώργος Γαζής (75κ.) και Ηλίας Παυλίδης (91κ.) είχαν αμφότεροι μια δεύτερη συμμετοχή (μετά και την παρουσία στην Αθήνα το 2004) και ο Παυλίδης κατόρθωσε να καταταγεί 5^ος.

Στο Τζούντο με Χρυσό από τον Ηλία Ηλιάδη (Αθήνα 2004) κατακτήσαμε από τον ίδιο το Χάλκινο Μετάλλιο, με τη δική του μοναδική συμμετοχή στην κατηγορία ανδρών. Στα 57 κιλά των γυναικών είχαμε την Ιουλιέτα Μπουκουβάλα (57κ.) η οποία όμως δεν προχώρησε.

      
 Στο ΤΑΕ ΚΒΟ ΝΤΟ με 4 Μετάλλια από τους Ολυμπιακούς Αγώνες Σίδνεϋ, Αθήνας και Πεκίνου, δεν μπορέσαμε να έχουμε περισσότερο από την απλή συμμετοχή του Αλέξανδρου Νικολαΐδη στα 80κ. Πιστεύαμε στην πείρα του και τις διακρίσεις του, αλλά φαίνεται ότι η ηλικία (γενν. το 1979) έπαιξε τον  πάντα αποφασιστικό ρόλο.

          ΤΑ ΑΙΤΙΑ: Διαφέρουν από Ομοσπονδία σε Ομοσπονδία, όμως ουσιαστική πληγή αποτελεί η μάχη που δίνουν τα αθλητικά στελέχη προκειμένου να καθιερωθούν, έχοντας κατά νου τις επόμενες εκλογές. Θέτοντας έτσι σε δεύτερη μοίρα τις εθνικές ομάδες και την πρόκριση των αθλητών μας στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

          Στην Πάλη το 2000 για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ είχαμε προκρίνει 7 αθλητές, το 2008 για το Πεκίνο είχαμε προκρίνει 3 αθλητές. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 είχαμε συμμετοχή σε όλες τις κατηγορίες επειδή είμαστε διοργανωτές. Τα αποτελέσματα των αθλητών μας έδωσαν ελπίδα για το μέλλον, καθώς είχαμε ουσιαστική παρουσία και θετικά αποτελέσματα. Είχαμε καταταγεί 4^οι  , όσον  αφορά τη βελτίωση της απόδοσης των παλαιστών σε σχέση με την προηγούμενη Ολυμπιάδα, κατακτήσαμε 1 Χάλκινο Μετάλλιο και εννέα αθλητές μας κατετάγησαν στην οκτάδα.

ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ ΜΑΣ
ΜΗΓΙΑΚΗΣ-ΓΑΛΑΚΤΟΠΟΥΛΟΣ-ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΙΔΗΣ
ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ 2004

σχόλιο:

Chalaris Michail Θόδωρε, θέλω να κάνω like για το άρθρο αλλά το περιεχόμενο του δε με αφήνει.

 Η έλλειψη στρατηγικού προσανατολισμού στο χώρο της πάλης μαζί με την ουσιαστική κατάργηση των εθνικών ομάδων και .....(γράψε ότι θες).... έφεραν αυτό το αποτέλεσμα. Δυστυχώς αυτή η αποτυχία είναι κομβική και θα χρειαστεί πολύ χρόνος για να ξαναφτάσει η πάλη εκεί που της αξίζει και Θέλουμε να τη δούμε.

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΜΥΓΙΑΚΗΣ Ο ΜΟΝΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ΣΤΗ ΠΑΛΗ..

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΜΥΓΙΑΚΗΣ

Ο ΜΟΝΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ΣΤΗ ΠΑΛΗ

Η άγνωστη ιστορία της νίκης του

στα 62 κιλά της Ελληνορωμαϊκής

το 1980 στους Ολυμπιακούς Αγώνες

της Μόσχας.

          Κείμενο Γιώργου Λιβέρη

         

Ο Στέλιος Μυγιάκης γεννήθηκε το Μάιο του 1952 στο Ρέθυμνο αλλά στη παλαιστική κυψέλη του Εθνικού Γ.Σ στην Αθήνα γνώρισε, από τα εφηβικά του χρόνια τη ζωή και τον αθλητισμό. Στο «ταπί» του συλλόγου έμαθε τα μυστικά της ελληνορωμαϊκής στην παρέα του Νίκου Μπίρη, Γιώργου Πετμεζά, Πέτρου Γαλακτόπουλου, Δημήτρη Σάββα, Βασίλη Γανωτή και βεβαίως των αφών Αρκουδέα.

          Ο Στέλιος είχε την ευτυχία να μετάσχει 4 φορές στους Ολυμπιακούς Αγώνες αλλά μια φορά να αναδειχθεί Χρυσός. Έτσι έγινε ο μόνος Έλληνας Χρυσός Ολυμπιονίκης στην Ελληνορωμαϊκή και γενικά στην Πάλη.

          Πρώτη συμμετοχή του Μυγιάκη στους Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν το 1972 στο Μόναχο (πάντα στα 62 κιλά) όπου παρά την απειρία του – ήταν μόλις 20 χρονών – έκανε 5 νίκες και κατετάγη 7^ος. Το 1976 στο Μόντρεαλ ήταν φοβερά άτυχος. Αφού αρχισε με νίκες επί του Τούρκου Ουζάλ και του Σουηδού Μάλκβιστ κληρώθηκε με τον μετέπειτα ασημένιο νικητή Νέλσονα Νταβιντιάν (ΕΣΣΔ) και ακολούθως με τον φοβερό μετέπειτα χρυσό νικητή Καζιμίρ Λίπιεν (Πολωνία) που τα 3 προηγούμενα χρόνια (1973 – 74 – 75) είχε αναδειχθεί πρώτος παγκόσμιος πρωταθλητής.

          Στη Μόσχα το 1980 ο Μυγιάκης στα 28 χρόνια του ήταν μεστός από πείρα και πάθος για διάκριση. Ιδιαίτερα τον εμψύχωνε και ο Γαλακτόπουλος, ο ανίκητος «Πετράν».

          Πριν φθάσει στον τελικό ο Μυγιάκης είχε κάνει 4 θαυμάσιες νίκες με τους Γκιουλάμ (Αφγανιστάν) τον παλαιό αντίπαλο από το 1976 Σουηδό Μάλκβιστ, τον Μπόρις Κραμορένκο (ΕΣΣΔ) και τον Καζιμίρ Λίπιεν ενώ είχε και ένα «μπάι». Δεν ήταν εύκολοι αντίπαλοι αυτοί. Βέβαια ο Λίπιεν ήταν πλέον 31 ετών αλλά για τους ανατολικούς οι ηλικίες μικρό ρόλο παίζανε τότε. Ο Κραμορένκο ήταν πολύ δυνατός και το προηγούμενο βράδυ ο Μυγιάκης δεν μπορούσε να κοιμηθεί από την αγωνία του.

Στον τελικό η μοίρα τα έφερε να παίζει με τον Ούγγρο Ιστβαν Τοτ, ο οποίος μπορούμε να πούμε ότι ήταν του χεριού του γιατί πάντα  τον νικούσε. Αλλά στον τελικό της Μόσχας ο Τοτ είχε καλύτερα συνολικά σημεία και έκανε παιχνίδι τακτικής. Να μην χάσει, να έρθουν ισοπαλία ή να μην παλεύουν σύμφωνα με τους κανονισμούς και να αποκλεισθούν και οι δυο. Αυτό τον ευνοούσε.

Στη μεγάλη αίθουσα του αγώνα, το «ταπί», δηλαδή η παλαίστρα ήταν στη μέση και στη μια πλευρά είμαστε κάπου 15 Έλληνες δημοσιογράφοι. Ο Τοτ δεν πάλευε αλλά έσπρωχνε. Ο Μυγιάκης προσπαθούσε να τον πιάσει αλλά αυτός έφευγε. Μοιραίο ήταν να δεχθεί ποινή (πασίβ) ο Τοτ καθώς δεν αγωνιζόταν. Αλλά αυτό δεν τον φόβισε και συνέχισε την τακτική του. Έτσι ο πλαϊνός κριτής σήκωσε το χέρι του, σήμα για νέα ποινή. Αλλά ο διαιτητής δεν συμφωνούσε και άφηνε τον Τοτ να σπρώχνει ή να φεύγει. Και ενώ ο Πέτρος Γαλακτόπουλος είχε αγανακτήσει στη γωνία με τον διαιτητή ξαφνικά αυτός σηκώνει το χέρι του. Μόλις το βλέπω κατάλαβα ότι πήραμε το Χρυσό, διότι καθώς ήμουν κριτής πάλης, γνώριζα τη συνέχεια, ότι πλέον συμφωνούσε και ο διαιτητής με τον κριτή. Πετάγομαι επάνω στα έδρανα και βάζω τις φωνές. Με βλέπουν οι άλλοι συνάδελφοι δημοσιογράφοι και σκέπτονται (όπως μου είπαν μετά), «κάτι κατάλαβε ο Λιβέρης, άρα πήραμε το Χρυσό»  και πετάγονται και εκείνοι με φωνές.

          Το πρώτο Χρυσό στην ιστορία της Ελληνικής Πάλης ήταν γεγονός.

          Μετά τον αγώνα ο Στέλιος Μυγιάκης δήλωσε στους δημοσιογράφους.

          «Ήταν η πιο ωραία στιγμή της ζωής μου. Χρόνια κούρασης και στερήσεων ανταμείφθηκαν. Η υπερέντασή μου ήταν τρομερή. Ο Τοτ πάντα έχανε από εμένα και δεν φοβήθηκα παρόλο που ήξερα πως ήθελε να ακυρωθούμε και οι δυο. Απλά ανησυχούσα μήπως πληρώσω τη φοβερή κούραση που ένοιωθα».

          Η κατάταξη του τελικού των 62 κιλών στη Μόσχα:

1.    Μυγιάκης (Ελλάς)

2.    Τοτ (Ουγγαρία)

3.    Κραμορένκο (ΕΣΣΔ)

4.    Φίρτζιτς (Γιουγκοσλαβία)

5.    Κίροφ (Βουλγαρία)

6.    Λίπιεν (Πολωνία)

7.    Κάρουτ (Συρία)

8.    Βεϊσάντα (Τσεχοσλοβακία)

Το βράδυ μετά το Χρυσό ο Στέλιος Μυγιάκης με τον προπονητή του Πέτρο Γαλακτόπουλο μέθυσαν με Βότκα.

Λονδίνο 2012: Η αντίστροφή μέτρηση...

Λονδίνο 2012: Η αντίστροφή μέτρηση (pics)

πηγη:sport-fm.g

• 
• 
• 
• 
•  
• 
• 
• 
• 
•  
• 
• 
• 
• 
•  
• 
• 
• 
• 
•  
• 
• 
• 
• 
•  
• 
• 
• 
• 
•  
• 
• 
• 
• 
•  
• 
• 
• 
• 
•  
• 
• 
• 
• 
•  
• 
• 
• 
• 
•  
• 
• 
• Ακριβώς ένας χρόνος έμεινε για την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων 2012 στο Λονδίνο και, ήδη, στην αγγλική πρωτεύουσα όλα περιστρέφονται γύρω από το μεγάλο γεγονός. Τοwww.sport-fm.gr σας μεταφέρει στην ανατολική πλευρά της πόλης, όπου χτυπά η καρδιά των προετοιμασιών. 

Η έναρξη των Αγώνων θα γίνει στις 27 Ιουλίου 2012 και οι ετοιμασίες έχουν μπει το τελικό στάδιο. Το Λονδίνο θα φορέσει τα καλά του, με τους Άγγλους να δίνουν μεγάλη βαρύτητα στον τρόπο που θα προβληθεί η πρωτεύουσά τους.

«Όταν τα μάτια όλου του κόσμου στρέφονται σε αυτή τη χώρα είναι σημαντικό για την αυτοπεποίθησή της», τόνισε ο Τζόναθαν Έντουαρντς, σε συνέντευξή του στον Χρήστο Σωτηρακόπουλο. Μάλιστα, ο πρώην χρυσός ολυμπιονίκης στο τριπλούν βλέπει τη διοργάνωση των Αγώνων ως ευκαιρία για το …βήμα παραπάνω, ακόμη και για τη διοργάνωση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου.

Εισιτήριο ούτε για δείγμα
Το ενδιαφέρον που έχουν δείξει οι Βρετανοί για το μεγάλο γεγονός δεν έχει προηγούμενο, με τα εισιτήρια όχι μόνο να εξαντλούνται σε ένα βράδυ, αλλά και να γίνονται η αιτία για πολιτική αντιπαράθεση. Οι ηλεκτρονικές κρατήσεις και τα εκατομμύρια αιτήσεων για ένα «μαγικό χαρτάκι» φόρτωσαν τα τερματικά και «έριξαν» το σύστημα. Συνολικά, έγιναν 23 εκατομμύρια αιτήσεις, από 2 εκατομμύρια πολίτες, κάτι που αποτελεί νέο ρεκόρ ζήτησης για οποιοδήποτε αθλητικό γεγονός.

Ένα μέρος της επιτυχίας των Αγώνων, ίσως το σημαντικότερο, εξαρτάται από τον εθελοντισμό. Όπως και για τα εισιτήρια, ίδια τρέλα επικρατεί και για τις θέσεις των εθελοντών, αφού έγιναν 250 χιλ. 

Αλλάζει μορφή η πόλη 

«Είναι μια μεγάλη στιγμή για εμάς. Η κυβέρνηση έχει ξοδέψει περισσότερα από 9,3 δισεκατομμύρια για να χτίσει ένα πραγματικό παλάτι σε μια περιοχή, ιδιαίτερα υποβαθμισμένο. Το ανατολικό Λονδίνο δεν είχε μόνο κοινωνικά προβλήματα, είχε ακόμη και μολυσμένο έδαφος. Με αυτόν τον τρόπο, δίνουμε μια άλλη διάσταση στους Αγώνες, δείχνουμε ότι οι Ολυμπιακοί έχουν κυρίως ανθρωπιστικό πνεύμα», τονίζει ο πρόεδρος της Διοργανωτικής Επιτροπής «Λονδίνο 2012», ο Λόρδος Σεμπάστιαν Κόε.
London 2012 με αριθμούς 

3-Μετά τους Αγώνες, το Λονδίνο θα έχει φιλοξενήσει 3 φορές τη μεγάλη διοργάνωση. Είναι η μοναδική πόλη που έχει κάνει …χατ-τρικ (1908, 1948, 2012).

16-Κάτι …μέτρα περισσότερα από 16 χιλιόμετρα καλύπτουν τα ...καλώδια από ατσάλι που στηρίζουν την οροφή στο Βελοντρόμ, το ποδηλατοδρόμιο.

100- Έχουν περάσει περισσότερα από 100 χρόνια από την τελευταία φορά που η Μεγάλη Βρετανία «κατέβασε» στους Αγώνες τόσο μεγάλη αποστολή αθλητών.

500-Τόσα είναι τα στρέμματα που καλύπτει το Ολυμπιακό Πάρκο, το οποίο εκτείνεται σε 9 διαφορετικές περιοχές της πόλης.

1.200- Περίπου 1.200 επιβάτες θα μπορούν να μεταφέρονται με τους ειδικούς συρμούς που θα υπάρχουν κατά τη διάρκεια των αγώνων και θα μεταβαίνουν απευθείας από το King Cross στο Ολυμπιακό Πάρκο, στο Στάνφορντ.

20.000- Περισσότεροι από 20.000 δημοσιογράφοι θα μείνουν στους ξενώνες του Κέντρου Τύπου, κατά τη διάρκεια των Αγώνων.

4.000.000.000- Ούτε λίγο, ούτε πολύ 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι αναμένεται να παρακολουθήσουν την Τελετή Έναρξης.