ΤΟ ΕΤΟΙΜΟ ΣΧΕΔΙΟ

ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΑΣ!

Και η πραγματικότητα

από τον Γιώργο Λιβέρη

          Το Σάββατο ο υπεύθυνος Υπουργός για τα Σπορ στη χώρα μας δήλωσε ότι «Έχει έτοιμο σχέδιο για να αντιμετωπίσει την έξοδο της Ελλάδας από το Διεθνές Ποδόσφαιρο»!!

          Εάν δήλωνε πως: «Ετοιμάζει σχέδιο για την αντιμετώπιση του προβλήματος» η πρόταση θα είχε την ορθότητα της λογικής.

          Πως είναι δυνατόν να έχει σχέδιο για ένα θέμα πρωτοπαρουσιαζόμενο;

          Εδώ, για άλλα εθνικά προβλήματα, παλαιά και γνωστά, όπως ο ΟΛΠ, το Μεταναστευτικό ή το Ασφαλιστικό η Κυβέρνηση παλινωδεί, πως για το Ποδόσφαιρο θα δώσει  άμεσα λύση, χωρίς μελέτη, οργάνωση και μεθόδευση; Αυτό αποτελεί αντίφαση που εξαντλεί τη λογική.

          Από την πρώτη στιγμή της επέμβασης της Πολιτείας με τα δικαιοδοτικά της όργανα, από το πάλαι ποτέ 1959, επήλθε η ρήξη με (δυστυχώς) νικήτρια την ΕΠΟ.

          Ο πρώτος ΓΓΑ που γνώριζε από Αθλητισμό, όταν έκανε το λάθος να αποκαλέσει την Ομοσπονδία «Βρωμερό μπακάλικο» έτρεχε και δεν έφτανε. Τότε δε ουδεμία διεθνής κάλυψη υπήρχε για την ΕΠΟ.

          Αργότερα στην επταετία ο τότε Ασλανίδης το μόνο που πέτυχε ήταν να φέρνει ξένους διαιτητές, οι οποίοι με αδιαφορία και τραγελαφικά λάθη αποδείχθηκαν χειρότεροι των δικών μας.

          Τώρα ο Σαββίδης με τα εκατομμύριά του, ο Αλαφούζος με τα media του και ο «τίγρης» με τη μαγκιά του αναγκαστικά συσπειρώθηκαν για να αντιμετωπίσουν μια «παράγκα» εκπληκτικά ισχυρή. Η ανάγκη δημιούργησε τον παράλογο συνεταιρισμό για να αντιμετωπιστεί το τέρας. Αλλά σε τι ελπίζει η Πολιτεία;

          Η Κυβέρνηση, δηλαδή το ίδιο το Μαξίμου, που έσπευσε δια του Νίκου Παππά να συναντήσει μόνο τους ηγέτες ΟΣΦΠ και ΑΕΚ, πιστεύει ότι έχει το πάνω χέρι για δυο λόγους.

          Εάν δεν μας αποβάλλουν, θα υποστηρίζει ότι η σθεναρή στάση της την δικαίωσε.

          Εάν μας εκδιώξουν, από τις διεθνείς διοργανώσεις, θα της λυθούν τα χέρια για να κάνει εκκαθαρίσεις λαϊκής εκτίμησης και όχι ουσίας.

          Βέβαια οι ποδοσφαιρικά κρατούντες σήμερα θα αντισταθούν με νύχια και με δόντια, καθώς παραμένοντες γλυτώνουν την επικείμενη καταδίκη, για την Κάρτα Υγείας και άλλα σοβαρά θέματα που εκκρεμούν.

          Από την πλευρά τους οι Έλληνες φίλαθλοι, όπως και οι περισσότεροι σοβαροί ελληνικοί σύλλογοι, δεν καίγονται με έναν μικρής διάρκειας αποκλεισμό. Ακόμη και η Εθνική Ομάδα που βρίσκεται διεθνώς στην 36^η θέση, το πολύ να βρεθεί 10 θέσεις πιο πίσω. Μικρή η σημασία του γεγονότος.

          Ένας άλλος αποκλεισμός, του Μπάσκετ π.χ θα αποτελούσε σοκ, ή των Αθλητών από τους Ολυμπιακούς Αγώνες θα επέφερε κύματα διαμαρτυριών. Δεν θα πέρναγε.

          Ασφαλώς το Ποδόσφαιρο έχει τεράστια κοινωνική δύναμη. Ακόμη και στην κατάσταση στην οποία έχει μετέλθει σήμερα στη χώρα μας. Αλλά έχει δημιουργήσει τέτοιες απογοητεύσεις με τη ληστρική εκμετάλλευσή του από ανθρώπους κάθε άλλο παρά φιλάθλους, που έχει εντελώς διώξει τον κόσμο από τα γήπεδα.

          Οι Έλληνες παίκτες πρώτοι από τους νέους μας αναζητούν την εξέλιξή τους στο εξωτερικό, ενώ οι τοπικοί οικονομικοί παράγοντες (κάθε περιοχής) δεν θέλουν να επενδύουν σε κάτι που είναι αδιαφανές και αδυνατούν να το ελέγχουν.

          Ακόμη και οι αναγκαίες σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις για το Ποδόσφαιρό μας, τεχνηέντως υποσκάπτονται, ώστε να μην πραγματοποιούνται.

          Το γήπεδο στο Βοτανικό, λυσσαλέα πολεμήθηκε, ενώ το αυτό συμβαίνει ακόμη και σήμερα με το γήπεδο της ΑΕΚ.

          Επομένως με τους καλύτερους Έλληνες παίκτες στο εξωτερικό και τις ομάδες μας εδώ να αγωνίζονται με 11 σκούρους, το νόημα του ελληνικού Ποδοσφαίρου έχει ξεφτιλίσει τελείως, για να ενδιαφέρει οποιονδήποτε εάν θα ισχύσει και τυπικά ένας αποκλεισμός που ουσιαστικά υπάρχει.

          Χαρακτηριστικό του μονοπωλίου των ξένων παικτών αποτελεί το γεγονός πως ο ΟΣΦΠ είχε να επιτύχει γκολ στο Αγρίνιο, με Έλληνα παίκτη από το 1976, δηλαδή 40 χρόνια, το πέτυχε μόλις την Κυριακή ο Φορτούνης.

          Μετά τα παραπάνω παρηγοριά μας οι περισσότεροι των 30 Ελλήνων Ποδοσφαιριστών που βρίσκονται στο εξωτερικό. Αποτελούν την ελπίδα μας, εάν βρεθεί ένας νέος Όττο Ρεχάγκελ, τουλάχιστον θα μπει τάξη στην Εθνική Ομάδα.

          Ας δούμε τώρα – για την παρηγοριά που λέγαμε – μερικές  χώρες της Ευρώπης με Έλληνες παίκτες.

          ΒΕΛΓΙΟ (8)

Νίκος Καρέλης, Γιάννης Μανιάτης, Σωτήρης Νίνης, Γιώργος Γκαλίτσιος, Στέργιος Μαρίνος, Μιχάλης Σηφάκης, Θανάσης Παπάζογλου, Κώστας Ρουγκάλας.

Νίκος Καρέλης

          ΙΤΑΛΙΑ (8)

Κώστας Μανωλάς, Βασίλης Τοροσίδης, Παναγιώτης Κονέ, Λάζαρος Χριστοδουλόπουλος, Ορέστης Καρνέζης, Παναγιώτης Ταχτσίδης, Βαγγέλης Μώρας, Μάριος Οικονόμου.

Κώστας Μανωλάς 

ΓΕΡΜΑΝΙΑ (4)

Σωκράτης Παπασταθόπουλος, Κώστας Σταφυλίδης, Κυριάκος Παπαδόπουλος, Χοσέ Χολέμπας.

 Σωκράτης Παπασταθόπουλος

          ΟΛΛΑΝΔΙΑ (4)

Κώστας Λάμπρου, Γιώργος Κατσίκας, Θανάσης Καραγκούνης, Παντελής Χατζηδιάκος.

          ΕΛΒΕΤΙΑ (3)

Φάνης Γκέκας, Χρήστος Δώνης, Τάσος Δώνης.

 Φάνης Γκέκας

          ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ (2)

Κώστας Μήτρογλου, Ανδρέας Σάμαρης.

 Κώστας Μήτρογλου

ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

ΟΙ ΑΘΛΗΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

Παρουσίαση του Γιώργου Λιβέρη

Ο ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑΣ  ΣΑΜΠΑΝΗΣ 

          
Στους τελευταίους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 2012 στο Λονδίνο, ο Παναθηναϊκός είχε στην Ολυμπιακή Αποστολή (των 105 Αθλητών) τους εξής 3 Αθλητές: Κώστα Πούλιο για τον Μαραθώνιο με Γιώργο Αφρουδάκη και Κώστα Κοκκινάκη για το Πόλο.

ΜΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΡΕΚΟΡ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

          Στους προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 2008 στο Πεκίνο, ο Παναθηναϊκός στην Ολυμπιακή Αποστολή (των 149) είχε 8 Αθλητές, ως εξής:  Αλεξάνδρα Παπαγεωργίου (Σφύρα), Ειρήνη Κοκκιναρίου (3.000μ. στηπλ), Ρωμανό Ανυφαντή (Κολύμβηση), Ελβίρα Ευσταθίου (Κολύμβηση) και 4 παίκτες του Μπάσκετ: Δημήτρη Διαμαντίδη, Αντώνη Φώτση, Κώστα Τσαρτσαρή και Βασίλη Σπανούλη (προ μεταγραφής φυσικά).

          Στους προσεχείς Ολυμπιακούς Αγώνες (Ρίο 2016) ο Παναθηναϊκός, στους 55- 60 που υπολογίζεται να μετάσχουν, είναι πιθανόν να μην έχει παρουσία. Αυτό κυρίως θα εξαρτηθεί από τη συμμετοχή μας ή όχι στο Μπάσκετ.

          Άραγε έχουμε ελπίδες στο Μπάσκετ;

          Η θέση μας καθόλου εύκολη. Αν αναλογισθούμε το προ – Ολυμπιακό Τουρνουά της Βενεζουέλας για τους Αγώνες του Λονδίνου, πρέπει να βάλουμε πλερέζες από τώρα. Χάσαμε την ευκαιρία με το Ευρω – Μπάσκετ και τώρα τα πράγματα διαγράφονται δύσκολα.

          Παραβλέποντας τους Ολυμπιακούς των Αθηνών, όπου οι πόρτες για τη συμμετοχή των Αθλητών μας ήσαν ορθάνοικτες, με προσκλήσεις και Ελληνο – Αμερικανών, διαπιστώνουμε τη συρρίκνωση της παρουσίας μας.

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΟΣ

          Στο Ρίο θα μεταβούν 5 ή 6 δεκάδες, με ένα μόνο ομαδικό Άθλημα (το Πόλο) και τον Παναθηναϊκό να έχει ολική απουσία ακόμη και στους συνοδούς με μόνη εξαίρεση τον προπονητή Δημήτρη Κυτέα.

          Η καθολική απουσία του Παναθηναϊκού, άλλοτε όχι απλά κραταιού, αλλά κυρίαρχου στις Ολυμπιακές Αποστολές, μόνο θλίψη προκαλεί για την σημερινή ηγεσία του και φανερώνει ότι οι ηγέτες δημιουργούν τους Συλλόγους και όχι οι Σύλλογοι τους ηγέτες.

          Λίγο από περιέργεια, περισσότερο από αναδίφηση στην ιστορία και κυρίως για την πιστοποίηση της αλήθειας, ας δούμε πριν 50 και πριν 100 χρόνια ποιοι αποτελούσαν τους κορυφαίους των Ολυμπιακών Αποστολών.

          Πριν 50 χρόνια: Το 1964 στο Τόκιο η Ελληνική Ολυμπιακή Αποστολή ήταν από τις μικρότερες στην ιστορία των συμμετοχών μας. Μόλις 19 Αθλητές με τον Α’ Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού, παλαιό παγκόσμιο πρωταθλητή Σκοποβολής, Γεώργιο Βήχο να είναι από τους αρχηγούς της Αποστολής. Μετείχαν από τον Παναθηναϊκό ο Άλκης Παπαγεωργόπουλος Πρωταθλητής Ευρώπης στο Αεροβόλο Πιστόλι και ο ανερχόμενος τότε στο Επί Κοντώ Χρήστος Παπανικολάου, ο οποίος ακολούθως κατέρριψε το Παγκόσμιο ρεκόρ με 5.49. Εάν η διοργάνωση δεν γινόταν στο τότε πολύ μακρινό Τόκιο, θα πήγαιναν και άλλοι πρωταθλητές του Παναθηναϊκού, οι οποίοι είχαν φθάσει σε υψηλό επίπεδο και το άξιζαν, απόδειξη ότι πήγαν το 1968 στο επίσης μακρινό Μεξικό. Εκτός από τον Παπανικολάου (που ήταν 4^ος) και τον Παπαγεωργόπουλο, στο Μέξικο επίσης μετείχαν από τον Παναθηναϊκό ο Χρήστος Ιακώβου (Άρση Βαρών), ο Βαγγέλης Οικονομάκος (Πυγμαχία), Άγγελος Θεοτοκάτος (Πυγμαχία), ο Φραγκίσκος Πολίτης (Σφύρα) και ο Στέργιος Τσούκας (Άρση Βαρών).

Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΙΑΚΩΒΟΥ

Πριν από 100 χρόνια: Το 1916 δεν τελέσθηκαν Ολυμπιακοί Αγώνες καθώς διεξήγετο στην Ευρώπη ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ξανάρχισαν το 1920 στην Αμβέρσα του Βελγίου. Για να δούμε τι συνέβη εκεί:

          Οι δημιουργοί του Ελληνικού Ποδοσφαίρου: Γεώργιος Καλαφάτης, Απόστολος Νικολαϊδης και Θεοδόσιος Δημητριάδης, σχημάτισαν μια ποδοσφαιρική ενδεκάδα και με την προσωπικότητά τους έπεισαν την δύσκολη Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή να δηλώσει στην Αμβέρσα και το Ποδόσφαιρο. Έτσι το Ελληνικό Ποδόσφαιρο άρχισε διεθνώς με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, 6 χρόνια πριν δημιουργηθεί η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Άλλοι ακόμη παίκτες ήσαν οι εξής: Δημήτρης Γώτης, Νίκος Καλούδης, Χρήστος Πέππας, Θεόδωρος Νικολαϊδης, Αντώνης Φωτιάδης, Γιώργος Χατζηανδρέου κ.λ.π.

          Ας δούμε τώρα ενδεικτικά και μερικούς από τους προκριθέντες για το Ρίο με τους συλλόγους των:

          Τσίλης Γιάννης (Ν.Ο Ιωαννίνων)                               Κωπηλασία

          Τζιάλλας Γιώργος (Ν.Ο Ιωαννίνων)                            Κωπηλασία

          Αγγελόπουλος Διονύσης (ΝΑΣ)                                 Κωπηλασία

          Χρήστου Γιάννης (ΟΣΦΠ)                                         Κωπηλασία

          Βολικάκης Χρήστος (ΠΟΥ Κάστρου)                           Ποδηλασία

          Βουγιούκα Βασιλική (Αθηναϊκός Ομ)                          Ξιφασκία

          Ηλιάδης Ηλίας (Φιλίππου Αμυνταίου)                        Τζούντο

          Κορακάκη Άννα (Ωρίων Θεσ/νικης.)                           Σκοποβολή

          Μίτας Ευθύμιος (Βάρδας Χανίων)                              Σκοποβολή

          Κοκκαλάνης Βύρων (Ν.Ο. Τζιτζιφιές)                          Ιστιοπλοΐα

          Γιαννιώτης Σπύρος (ΟΣΦΠ)                                                Κολύμβηση

          Δημητριάδης Στέφανος (ΟΣΦΠ)                                Κολύμβηση

          Σαμιλίδης Παναγιώτης (ΑΝΟ Αργυρούπολης)             Κολύμβηση

          Βαζαίος Ανδρέας (ΑΝΟ Αργυρούπολης)                      Κολύμβηση

          Γκολομέεφ Κριστιάν (Εθνικός Πειρ.)                          Κολύμβηση

          Δράκου Θεοδώρα (ΝΟ Πατρών)                                Κολύμβηση

          Φιλιππίδης Κώστας (Γ.Σ Βόλου)                                Στίβος

          Κυριακοπούλου Νικόλ (Α.Ο Μεγάρων)                       Στίβος

          Στεφανίδη Κατερίνα (ΑΟ Φιλοθέης)                           Στίβος

          Τσάκωνας Λυκούργος (Ρεθυμνιακός)                         Στίβος

          Δουβαλίδης Κώστας (Ρεθυμνιακός)                           Στίβος

          Μπανιώτης Κώστας (Ολυμπιάδα Κομοτ.)                    Στίβος

          Παπαμιχαήλ Αλεξάνδρα (Ρεθυμνιακός)                       Στίβος

          Ζαπουνίδου Δέσποινα (Φ.Ο Αριδαίας)                        Στίβος

          Μπελιμπασάκη Μαρία (Σητειακός Α.Ο)                       Στίβος

Φυσικά η ομάδα του Πόλο θα επιλεγεί πολύ αργότερα

ΕΝΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΡΕΚΟΡ

ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

O ΡΗΓΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ

Γράφει 

ο Γιώργος Λιβέρης

Στις 14 Οκτωβρίου 2014 συμπληρώθηκαν 64 χρόνια από την επιστροφή του Πανελληνίου ρεκόρ του επί κοντώ από την Αμερική στην……..Ελλάδα.

Πως γίνεται αυτό;

Το Πανελλήνιο ρεκόρ το είχε παραλάβει ο Ελληνο – Αμερικανός Πέτρος Χλέντζος το 1931 στα 3.81 από τον Σπύρο Ανδρεόπουλο και το είχε φθάσει, στις ΗΠΑ το 1935, στα 4.01,5.

Το 1931, ακριβώς στις 21 Νοεμβρίου γεννήθηκε και ο Ρήγας Ευσταθιάδης. Είναι ο αθλητής που στις 14/10/1950 σε ηλικία 19 ετών και 320 ημερών με άλμα 4.03 βελτίωσε αυτό το ρεκόρ του επί κοντώ. Ήσαν τότε οι Ελληνο - Ιταλικοί Αγώνες  στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο.

Κατ’ αρχήν όλοι τότε πηδούσαν με κοντάρια από ασιατικά καλάμια μπαμπού ή σιδερένια και γυμναζόντουσαν 1 – 2 φορές την εβδομάδα.

Ο Ρήγας Ευσταθιάδης, παιδί του Παγκρατίου, όπου ζει και σήμερα σε άριστη υγεία, άρχισε τον αθλητισμό σε ηλικία 16 ετών στην κονίστρα του Σταδίου, σε εκείνη τη ζεστή φωλιά του επί κοντώ, που ανέδειξε από τον Κάρολο Παπούλια, μέχρι τον Γιώργο Ρουμπάνη.

Για πρώτη φορά διακρίθηκε ο Ρήγας το 1949 στους Πανελληνίους Δεκάθλου, όταν σε ηλικία 18 ετών κατέρριψε το Πανελλήνιο εφηβικό ρεκόρ στο επί κοντώ με 3.85.

Φυσικά μετά το 4.03 ακολούθησαν  καταρρίψεις ως εξής:

4 Μαΐου 1952                   4.05,5

11 Μαΐου 1952                 4.17

15 Ιουνίου 1952               4.21

27 Αυγούστου 1953                   4.23

Φυσικά μετά ήρθε ο Γιώργος Ρουμπάνης, ο οποίος όμως βοήθησε τον Ρήγα να φθάσει τα 4.30 στους Βαλκανικούς Αγώνες στο Βου. κουρέστι το 1959.

Ο Ρήγας Ευσταθιάδης έλαβε μέρος και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι το 1952, σε ηλικία 21 ετών. Εκεί πήδησε 4.00μ. στα προκριματικά και κατέλαβε την 14^η θέση. Στους ίδιους αγώνες ο Θεοδόσης Μπαλάφας ήταν 17^ος με 3.80. Ο Γιώργος Ρουμπάνης άρχισε τις συμμετοχές του το 1956 όπου κατετάγη 3^ος με 4.50, αλλά με συνθετικό κοντάρι.

Ο Ρήγας Ευσταθιάδης είναι σήμερα Μέλος τόσο της ΕΣΟΑ και των Ελλήνων Olympians, όσο και του Συλλόγου των Παλαιμάχων Πρωταθλητών του Παναθηναϊκού

ΤΙΜΗΘΗΚΕ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ''Α.Γ ΛΕΒΕΝΤΗ''

ΤΙΜΗΘΗΚΕ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ''Α.Γ ΛΕΒΕΝΤΗ''

Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  ΤΣΙΚΛΗΤΗΡΑΣ

ΠΡΩΤΟΣ ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

Γράφει ο Γιώργος Λιβέρης

          Πριν λίγες ημέρες η Ένωση Συμμετασχόντων σε Ολυμπιακούς Αγώνες, επίσημο όργανο των Αθλητών της Ελληνικής και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, τίμησε το Ίδρυμα «Α.Γ. ΛΕΒΕΝΤΗ».

          Η ΕΣΟΑ βράβευσε το Ίδρυμα, για την προσφορά του στον Ελληνικό Αθλητισμό, με την παροχή 400 περίπου Υποτροφιών τα τελευταία 15 χρόνια σε Έλληνες και Κυπρίους Αθλητές. Το Ίδρυμα τιμήθηκε με το Έπαθλο «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΙΚΛΗΤΗΡΑΣ».

          Έχει πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε λίγο βαθύτερα και να μπούμε στα ενδότερα τόσο της προσωπικότητας του Κωνσταντίνου Τσικλητήρα, όσο και του Ιδρύματος «Α.Γ.ΛΕΒΕΝΤΗ».

  Ο Τσικλητήρας βρίσκεται στην κορυφή των θρύλων του Ελληνικού Αθλητισμού, μαζί με τον Σπύρο Λούη, τον Δημήτρη Τόφαλο και τον Τζιμ Λόντο. Είναι ο μόνος Έλληνας αθλητής Στίβου με 4 Ολυμπιακά Μετάλλια και από τους μετρημένους στα δάκτυλα Έλληνες κατόχους Παγκοσμίου Ρεκόρ. Αλλά συγχρόνως είναι και ένας ήρωας, γιατί ενώ μπορούσε να μη βρεθεί στην πρώτη γραμμή και να πολεμήσει στους Βαλκανικούς του 1912 – 13, αυτός εθελοντικά ήταν στα χαρακώματα. Πολέμησε στο Μπιζάνι, προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα – στις άθλιες τότε συνθήκες – και πέθανε ελάχιστους μήνες μετά την κατάκτηση  Χρυσού Μεταλλίου. Ήταν μόλις 27 ετών.

          

Εκείνο που γενικώς είναι ελάχιστα γνωστό, αφορά τις υψηλές επιδόσεις του και στο Ποδόσφαιρο. Ήταν αθλητής στον ΠΓΣ, αλλά μαζί με τους αφους Καλαφάτη, έπαιζε Ποδόσφαιρο ως Τερματοφύλακας, ενώ ο Γιώργος και ο Αλέξανδρος συνήθως ήσαν μπακ ή χαφ. Ήταν ο πρώτος Τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού από την ίδρυση του Συλλόγου το 1908 και για δυο χρόνια. Δεν έγινε τόσο γνωστός όσο π.χ ο μεταγενέστερος Δημήτρης Δεμερτζής, διότι ο τελευταίος αγωνιζόταν επί 11 χρόνια, έγινε δε και διεθνής 4 φορές.

        
  
Ο Τσικλητήρας αφοσιώθηκε στο Στίβο, αλλά ήταν γεννημένος γκολ – κήπερ. Πολύ υψηλός για την εποχή του (1.92), με φοβερό στατικό άλμα και εντυπωσιακή ετοιμότητα. Εάν ο Πόλεμος δεν αναστάτωνε τη χώρα και δεν τον έπαιρνε μαζί του θα παρέμενε με την κλειστή εκείνη ποδοσφαιρική παρέα των Καλαφάτηδων, Δημήτρη Δεμερτζή και Τάκη Αναγνωστόπουλου στην οποία σύντομα ήρθαν αν προστεθούν οι Απόστολος Νικολαϊδης, Μιχάλης Παπάζογλου, Γιώργος Δαπόντες, Παντελής Καρασεβδάς, Σωτήρης Ασπρογέρακας κ.λ.π κ.λ.π.

          Όσον αφορά το Ίδρυμα «Α.Γ.ΛΕΒΕΝΤΗ», πέρα από την κάθε άλλη συμβολή του, συμμετέχει τον 21^οΑιώνα, κατά μοναδικό τρόπο στην ενίσχυση του Ελληνικού Αθλητισμού, αλλά και την ισχυροποίηση του εθελοντισμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Πρόεδρος της Επιτροπής Υποτροφιών του Ιδρύματος κ. Χάρης Δαυίδ, είναι ο ίδιος αγωνιζόμενος – Μαραθωνοδρόμος με διεθνείς συμμετοχές. Μάλιστα είναι ο μόνος Έλληνας ο οποίος έχει αγωνισθεί και στον Μαραθώνιο της παγωμένης Ανταρκτικής, τον οποίο κάθε χρόνο διοργανώνει η Διεθνής Ένωση Μαραθωνίου.

http://palaimaxoipao1908.blogspot.gr/2014/05/blog-post.html?spref=fb

ΕΠΕΤΕΙΟΣ 50 ΕΤΩΝ  ΤΗΣ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ

ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΟΝ 

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ

Μια ακόμη Πανελλήνια

Αθλητική πρωτιά

Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΣΑΜΠΑΝΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ
 ΤΗΣ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΎ
ΑΡΓΥΡΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Γράφει ο Γιώργος Λιβέρης

          

Φέτος συμπληρώνονται 50 ακριβώς χρόνια από την πρώτη επίσημη τέλεση Πανελληνίων Αγώνων Άρσης Βαρών, (φυσικά) στην Ελλάδα.

          Πραγματοποιήθηκαν στις 17 και 18 Οκτωβρίου 1964 από τη νεοσύστατη Ομοσπονδία Άρσης βαρών που αναπτύχθηκε μέσα στους κόλπους της Ομοσπονδίας Πάλης (ΕΟΦΠ). Ο τίτλος της ήταν ΕΟΑΒ, δηλαδή Ελληνική Ομοσπονδία Άρσης Βαρών, παραμένει ο ίδιος.

          Οι Α’ Πανελλήνιοι Αγώνες Άρσης Βαρών τελέσθηκαν στο γήπεδο «Απόστολος Νικολαϊδης» με συμμετοχή 41 Αθλητών από 7 Σωματεία με τους εξής νικητές στις 5 τελεσθείσες κατηγορίες.

          60κ.  Φλασκής (ΠΑΟ) 255κ.

          75κ.  Φοράκης (ΕΓΣ) 305κ.

          82,5  Αρβανιτόπουλος Ι (ΠΑΟ) 315κ.

          90κ.  Πολύδωρος (ΠΑΟ) 345κ.

          Βαρέα.  Αρβανιτόπουλος ΙΙ (ΠΑΟ) 345κ.

          Γενική Βαθμολογία 1) Παναθηναϊκός 50β., 2) Εθνικός Γ.Σ 25β., 3) Α.Ο Δάφνης 14β.

          Επίσημοι κριτές των Α’  Πανελληνίων Αγώνων ήσαν οι Αγκόπ Κελεκιάν, Παναγιώτης Ζήκος και Κώστας Τσιτσιμπάκος.

          Η ανεξαρτητοποίηση της Άρσης Βαρών από την Ομοσπονδία Πάλης έγινε με την απόλυτα σύμφωνη γνώμη όχι μόνο του Προέδρου της ΕΟΦΠ Ι. Μακριδάκη, αλλά και του Ζακ Καρυωτάκη, ο οποίος ήταν από τη δεκαετία του ’30 ο «Νέστορας» των Βαρέων Αθλημάτων.

          Η όλη διοικητική προσπάθεια ενεργοποίησης, στήριξης και λειτουργίας, με ανεξάρτητα Γραφεία της ΕΟΑΒ, τέλεση Πανελληνίων Αγώνων Ανδρών, Εφήβων, νέων κ.λ.π. έγινε από μια μικρή ομάδα φίλων του Σπορ. Πρώτος Πρόεδρος ήταν ο Ιωάννης Τσαχ, Γενικός Γραμματέας ο Γιώργος Λιβέρης, Αντιπρόεδρος ο Παναγιώτης Ζήκος και μεταξύ των μελών του Δ.Σ οι Μπαζίνας, Αποστόλου, Τσιτσιμπάκος, Χατζησαράντος, Κελεκιάν κ.λ.π. ενώ πρώτοι προπονητές πρέπει να θεωρούνται οι Τάκης Ασλανιάν από τη Θεσσαλονίκη, Σανιώτης, Ζησόπουλος, ο πατήρ Μιχαηλίδης και άλλοι.

          Χωρίς να είναι προπονητής ούτε και μέλος της πρώτης Διοίκησης ο Μιχάλης Πανόπουλος υπήρξε ο άνθρωπος που συγκρότησε το πρώτο ισχυρό τμήμα Άρσης Βαρών στην Ελλάδα. Αυτό του ΠΑΟ. Είναι χαρακτηριστικό ότι στους Α’  Πανελλήνιους Αγώνες του 1964 και σε 5 κατηγορίες ο Παναθηναϊκός παρέταξε 15 αθλητές, ενώ π.χ ο Εθνικός Γ.Σ. είχε 7, ο Α.Ο Δάφνης 5, ο Α.Ο Παραδείσου 5, ο ΟΣΦΠ 4 κ.λ.π.

          Στους Αγώνες αυτούς του 1964 για πρώτη φορά έκανε την εμφάνισή του και ο Χρήστος Ιακώβου, ο οποίος ήταν 16 ετών και μόλις είχε έρθει από την Κωνσταντινούπολη. Ήταν ήδη αθλητής της Άρσης Βαρών και γράφτηκε στον Παναθηναϊκό, ο οποίος – πάντα πρωτοπόρος – ήταν ο μόνος ο οποίος διέθετε συγκροτημένο τμήμα στην Αθήνα. Άλλο ένα πλήρες γυμναστήριο Άρσης Βαρών υπήρχε στη ΧΑΝ Θεσσαλονίκης, υπό τον προπονητή Τάκη Ασλανιάν. Στους Αγώνες του 1964 ο Ιακώβου κατετάγη 2^ος με 295κ. Τότε οι κινήσεις ήσαν 3, αργότερα καταργήθηκε το Ντεβελοπέ που ήταν το φαβορί του Ιακώβου.

          Το Δεύτερο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα έγινε το 1965, πάλι στο «Απόστολος Νικολαϊδης» με τον Παναθηναϊκό να κερδίζει ακόμη πιο άνετα τη βαθμολογία καθώς τον είχαν ενισχύσει και οι αφοι Στέργιος και Χρήστος Τσούκας, οι οποίοι είχαν έρθει από την Αμερική και ακολούθως, ως γουναράδες, εγκαταστάθηκαν στην Καστοριά.

          Το τρίτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα διοργανώθηκε το 1966 με τον Παναθηναϊκό να κερδίζει πάλι τη γενική βαθμολογία, δεύτερο τον Α.Ο Παραδείσου (που είχε Πρόεδρο τον Αργύρη Παναγιωτόπουλο) και τρίτο τον Α.Ο Σπόρτινγκ. Την ίδια χρονιά τελέσθηκε από την ΕΟΑΒ (συγκεκριμένα στις 21 και 22 Μαΐου) το πρώτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων με πρώτο τον Παναθηναϊκό, δεύτερο τον ΟΣΦΠ και τρίτο τον Κύδωνα Χανίων.

          Να κλείσω τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας της Ελληνικής Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών με την πρώτη διεθνή επιτυχία της. Η ΕΟΑΒ εκπροσωπήθηκε στους 5^ουςΜεσογειακούς Αγώνες της Τυνησίας με 2 πρωταθλητές. Τον Στέργιο Τσούκα και τον Χρήστο Ιακώβου. Αμφότεροι βεβαίως του Παναθηναϊκού. Ήταν η πρώτη παρουσία μας σε αγώνες του εξωτερικού. Βέβαια στο παρελθόν υπήρχε και η παρουσία του Ιάκωβου Ψάλτη στους Ολυμπιακούς της Ρώμης το 1960, αλλά προήρχετο από την Αλεξάνδρεια και δεν διακρίθηκε. Ο Στέργιος Τσούκας κατέκτησε το Χρυσό στα 90 κιλά. Ήταν το πρώτο Χρυσό από την εποχή του Δημήτρη Τόφαλου. Ο Ιακώβου κατετάγη τρίτος στα 75κ. Τέλος το 1968 ήταν η τελευταία χρονιά του Ιακώβου ως εφήβου. Σ’ αυτήν κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων στο Ντεβελοπέ (που τότε υπήρχε) με 139 κιλά. Την ίδια χρονιά ο Στέργιος Τσούκας σημείωσε 5 καταρρίψεις εθνικών ρεκόρ και ο Α. Φλασκής, επίσης του ΠΑΟ 3 καταρρίψεις Πανελληνίων ρεκόρ.