Παλη ...Αρση βαρων ...Πυγμαχια ...Τζουντο ...Κουνκγ φου ....Αυτοκίνητο...κ.α ΝΕΑ... ΑΠΟΨΕΙΣ ... ΘΕΣΕΙΣ ... ΣΧΟΛΙΑ ... ΣΑΤΙΡΑ ... ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ... ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ... ....ΚΑΙ ΟΣΑ ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΕΙΧΑΤΕ ΔΙΑΒΑΣΕΙ...
γράφει ο Αγγελος Αγγελίδης
Αρχικά ας ορίσουμε τον όρο ¨ανακόλουθος¨ που θα μας απασχολήσει.
Θεωρώ ότι ¨ανακόλουθος¨ είναι ο τύπος του ανθρώπου που άλλα λέει και υποστηρίζει σήμερα κι εντελώς άλλα και διαφορετικά θα υποστηρίζει αύριο.
Συνήθως δε και το χειρότερο όμως είναι ότι οι τελικές απόψεις του είναι εκ διαμέτρου αντίθετες και τελείως ανατρεπτικές σε σχέση με τις αρχικές του απόψεις για το ίδιο θέμα.
Βέβαια αν παραμείνει και περιοριστεί η κατάσταση στα λόγια και στην απλή θεωρία ίσως να μην διατρέχουμε κάποιον κίνδυνο. Αν όμως η υπόθεση και το θέμα έχει και εφαρμόσιμη διάσταση τότε θα συμβεί το μοιραίο και ανεπανόρ-θωτο που τέλεια περιγράφεται με την έκφραση ¨άλλα λέω κι άλλα κάνω¨. Εκεί τα αποτελέσματα θα είναι έως και άσχημα. Ανάμεσά μας θα φιλοξενούμε τον περίφημο ¨αλλοπρόσαλλο¨ τύπο της ψυχολογίας ή όπως πολύ απλά και σοφά αποκαλεί ο λαός μας θα έχουμε τον τύπο ¨κολωτούμπα¨.
Δεν χρειάζεται να ...........
τονίσουμε πόσο επικίνδυνος είναι ένας τέτοιος τύπος. Πιστεύω πως λίγο ή πολύ όλοι μας κάποια στιγμή νοιώσαμε τα οξέα της συμπεριφοράς του.
Δεν είναι λίγη η ζημιά που θα προκαλέσει στον απέναντι σοβαρό συνομιλητή. Θα γίνεται συστηματική και από την αρχή κάθε φορά προσπάθεια για λογική επαναφορά στο θέμα αλλά θα χάνεται και πάλι η αρχή του ¨μίτου¨. Ξανά και ξανά προσπάθειες μέχρι που οι αντοχές θα τελειώσουν και οι καλόβουλοι συνομιλητές θα απογοητευθούν και θα αποσυρθούν μπροστά στην διαγρα-φόμενη παρωδία των ξεκάρφωτων μόνο λέξεων που θα αιωρούνται στον αέρα. Ακρη και συμπέρασμα δεν θα βγαίνει. Οι ευγενικοί συνομιλητές άσχετα αν αντιληφθούν τα βαθύτερα κίνητρα του ¨ανακόλουθου¨ τύπου θα περιοριστούν και θα εξαφανιστούν σιγά-σιγά και μάλιστα όποτε αντιλαμ-βάνονται κάποιον παρόμοιο τύπο θα αποφεύγουν οποιαδήποτε συμμετοχή. Οικτρό αποτέλεσμα θα είναι να υπερισχύσουν αυτοί οι φαύλοι τύποι. Είναι βέβαια σημερινές στιγμές και σύγχρονο φαινόμενο μάλλον δε περισσότερο από ποτέ, που αν και είσαι καλοθελητής ακροατής μιας δημόσιας συζήτησης στην ώρα των συμπερασμάτων βρίσκεσαι αδύναμος και σε πλήρη σύγχυση.
Αν πάλι είμαστε αναγκασμένοι να υποστούμε τις συνέπειες της εφαρμογής των χειρισμών τέτοιων εγκεφάλων τότε σε καμία απολύτως περίπτωση δεν είναι προβλέψιμα τα αποτελέσματα. Θα βρισκόμαστε σε μια βάρκα χωρίς τιμόνι, χωρίς πυξίδα. Θα ξεκινάμε γι΄ Ανατολή και θα βρισκόμαστε στη Δύση. Θα οργανώνουμε τον αγώνα μας και τις κινήσεις μας για ένα συγκεκριμένο στόχο και θα καταλήγουμε εντελώς ανάποδα επιπόλαιοι, ανέτοιμοι και με τις φαρέτρες μας άδειες απέναντι στη νέα πρόκληση. Όταν οι σκέψεις μεταβάλλονται τότε αλλάζουν και οι αποφάσεις. Κι αν αλλάζουν οι αποφάσεις τότε δεν θα υπάρχει εφαρμόσιμο σχέδιο, δεν θα υπάρχει σωστή αντιμετώπιση του κινδύνου. Σαφώς και δεν θα αγνοήσουμε ούτε θα αποκλείσουμε τις εναλλακτικές μεθόδους που από την αρχή θα πρέπει να βρίσκονται στο σχέδιο δράσης.
Πολλοί είναι εκείνοι που καταφέρονται εναντίον της Αστυνομίας και βρίζουν με τις χειρότερες εκφράσεις. Την αμέσως επόμενη στιγμή που πιθανόν να βρεθούν σε ανάγκη θα καλέσουν σε βοήθεια εσπευσμένα την Άμεση Δράση.
Πολλοί είναι εκείνοι που καταφέρονται εναντίον του Στρατού και βρίζουν τις σχετικές δραστηριότητές του. Τελευταία διαβάζουμε ότι τις ελπίδες της Υγείας ο λαός τις εναποθέτει στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία που ανοίγουν τις πόρτες.
Πολλοί είναι εκείνοι που καταφέρονται εναντίον της Ιερής Εκκλησίας και βρίζουν ίσως και πολύ χειρότερα στην περίπτωση αυτή, γνωρίζοντας άνανδρα πως κανείς δεν θα τους επιβάλλει κυρώσεις. Τελευταία πολλές φωνές ακούστηκαν για να βγει η Εκκλησία και να δώσει την περιουσία της για να κλείσει τις ¨μαύρες τρύπες¨ και να σώσει την οικονομία.
Πολλοί είναι εκείνοι που όλη την ημέρα καταφέρονται εναντίον της ¨μαύρης διαπλοκής¨ και βρίζουν τις ¨πολιτικές πελατειακές σχέσεις¨. Το βράδυ όμως της ίδιας μέρας, αυτοί οι ίδιοι πρώτοι θα στριμώχνονται σκυφτά-σκυφτά και γρήγορα στους διαδρόμους των πολιτικών γραφείων.
Τί άραγε να συμβαίνει στην εποχή μας, στο μυαλό μας, στη ψυχή μας ;
Γεννηθήκαμε ή γίναμε αλλοπρόσαλλοι και ανακόλουθοι τύποι ;
Χάσαμε το ένστικτο του μπούσουλα ή ναρκώσαμε οι ίδιοι τη συνείδηση ;
Μας λείπει η σοβαρότητα ή ¨σκάλωσε η ζωή στη πονηριά μας¨ ;
Μας λείπει η σοβαρότητα ή ¨σκάλωσε η ζωή στη πονηριά μας¨ ;v
ΠΗΓΗ//kafeneio-gr.blogspot.com
| Η μέρα της μαρμότας |
| Συντάχθηκε απο τον/την Γιαγκουνίδης Θεόδωρος |
| Πέμπτη, 10 Ιούνιος 2010 12:03 |
Θα γυρνάμε πάλι πίσω ή θα πάμε μπροστά; Είναι ευρύτατα γνωστό ότι ο πάτος είναι το τέλος ή είναι ίσως και μια νέα αρχή. Για να προκύψει αυτό πρέπει να συμβαίνουν τα εξής: - Να έχει καταλάβει κάποιος τα λάθη που τον οδήγησαν εκεί. Η κότα που γεννάει τα αυγά, οι σωματειακοί προπονητές, αυτοί που σαν το κύτταρο πολλαπλασιάζουν τους ανθρώπους, που είναι ερωτευμένοι με την πάλη και συμβάλουν στην συνέχιση του αθλήματος στο χρόνο, είναι οι χαμένοι της υπόθεσης. Το πιο πρόσφατο λάθος ήτανε ότι αυτούς δεν τους σκέφτηκε κανείς! Χωρίς προπονητές δεν υπάρχουν παλαιστές... Το ταπί θα είναι άδειο... Στον κόπο τους και τα χρήματα τους στηρίζεται αυτό το έρημο άθλημα και ο κάθε ένας, τους επιβαρύνει, τους εκμεταλλεύεται, τους αδικεί... - Κάποιοι γονείς ακουμπάν τα παιδιά τους στην ασφάλεια και φροντίδα τους νομίζοντας ότι κάποιος τους στηρίζει οικονομικά. Φυσικά δεν είναι όλοι... κάποιοι πάντα αδιαφορούν για αυτό... Κουνάνε απλά το κεφάλι... Αλλά το γάλα και μια μύγα το μαγαρίζει... Όλα τα παραπάνω συνέβαιναν πολλά - πολλά χρόνια... Θα συνεχίσουν; Θα μας πει κανείς τι θα γίνει; Υπάρχει σχέδιο;
Είναι ευρέως γνωστό ότι "κατασκευάζουμε" τους πιο πλήρεις νέους, για να ανταπεξέλθουν στα δύσκολα.. (και ας αφήσουν τις δικαιολογίες, μέσα στις σχολές όποιον δεν του κόβει ή δε μπορεί, δε θα τελειώνει τις σπουδές!). Τουλάχιστον αφού δεν μπορούμε να δώσουμε χρήματα, να δώσουμε μια προοπτική! Η κοινωνία μπορεί να κερδίσει αν έχει τους πιο πλήρεις παλαιστές μας, επιστήμονες, αστυνομικούς, πυροσβέστες, στρατιωτικούς (δικηγόροι αθλητές δεν υπάρχουν να το διεκδικήσουμε αυτό). - Να πληρώνονται πρώτα απ' όλους οι προπονητές για κάθε βαθμό που παίρνουν σε πανελλήνιους αγώνες και έτσι να υπάρχει κίνητρο για την δημιουργία καλύτερων αθλητών. Με δυο λόγια δώστε κίνητρα, οι εποχές άλλαξαν. Ευκαιρίες για δράση, υπάρχουν πολλές, σχέδιο υπάρχει; ή το πάπλωμα θα πηγαίνει πάλι σε όποιον το τραβάει πιο δυνατά; Το άθλημα όμως θα μείνει ξεσκέπαστο και την "γλίτωσε την πνευμονία" 2-3 φορές, τώρα δεν την βγάζει, θα ψοφήσει ο γάιδαρος και αγωγή, γιοκ... Εύχομαι και ελπίζω να βγει η διοίκηση που θα σκέφτεται, όπως εμείς οι προπονητές. Αυτοί που είμαστε παντού, στα εύκολα και στα δύσκολα. Και νύχτα και μέρα. Με το πιτσιρίκι και τον άνδρα. Στο βάθρο και στο χειρουργείο. Υπάρχει κανείς που καταλαβαίνει; Σίγουρα πολλοί... Λαβές να δούμε (μεταφορικά). Σε μια εποχή που επιβιώνουν οι γιάπηδες, εμάς μας ζητάνε νάμαστε καλόγεροι. Θα αλλάξει τίποτα; Οι άνθρωποι που ηγούνται της έσχατης, θετικής προσπάθειας και γνώση έχουν και πρόθεση νομίζω. Τίμησαν και ανάδειξαν το άθλημα και την Ελλάδα, παλεύοντας. Ήρθε η ώρα να το κάνουν και με το μυαλό. Θα μας βοηθήσουν, να τους βοηθήσουμε ή θα βουλιάξουμε όλοι μαζί; Γιαγκουνίδης Θεόδωρος - Σωματειακός προπονητής πάλης PHGH/PALEMA.GR |
Σάββατο 15 Μάη 2010 |
 Eurokinissi |
Ολοι εκείνοι οι «εκλεκτοί» των «γαλαζοπράσινων» κυβερνήσεων, που κατά καιρούς ανέλαβαν την «εργολαβία»,(Χαμάκος, Ποζίδης, Τσαμεσίδης κλπ.), με την ανοχή και την πολιτική στήριξη από τους πολιτικούς προϊστάμενους τους, αποτέλεσαν το όχημα για να εφαρμοστεί το ξεθεμέλιωμα των όποιων θετικών υποδομών και κατακτήσεων υπήρχαν στο άθλημα της ερασιτεχνικής πάλης τα προηγούμενα χρόνια. Οι μηχανισμοί που αναπτύχθηκαν και γιγαντώθηκαν όλα αυτά τα χρόνια με τη μορφή των σωματείων «σφραγίδα», με εξαγορά συνειδήσεων, με τρομοκράτηση και κατασυκοφάντηση των προπονητών, με αποκλεισμούς των κατά καιρούς μη «αρεστών» διαμόρφωσαν τη σημερινή «αρρωστημένη» εικόνα που έχει και το άθλημα της ερασιτεχνικής πάλης.
Οσο για εκείνους που ξεπροβάλλουν σήμερα ως «σωτήρες», παλιοί ολυμπιονίκες του αθλήματος (π.χ. Γαλακτόπουλος Π., Θάνος Κ., παράγοντες κλπ.), «ξεσπαθώνουν» ενάντια στη μέχρι πρότινος πλειοψηφούσα διοίκηση της ΕΟΦΠ όχι γιατί διαφωνούν στην ουσία της πολιτικής της, αλλά σε δευτερεύοντα διαχειριστικά ζητήματα, τα οποία όμως είναι απόρροια της γενικότερης πολιτικής κατεύθυνσης. Η όλη πολεμική που αναπτύσσεται τις τελευταίες μέρες και στο διαδίκτυο και σε ΜΜΕ είναι φυσικά για τον έλεγχο της διοίκησης της ΕΟΦΠ.
Τόσο αυτοί, όσο και η απερχόμενη διοίκηση είναι γνώριμοι για τις θέσεις τους για τον Αθλητισμό, όσο και για τα έργα τους σε προηγούμενα διοικητικά σχήματα της ΕΟΦΠ. Εξάλλου κανένας από τους αντιπολιτευόμενους σήμερα δε διαφωνεί ως προς τη γενικότερη πολιτική που ακολουθείται στον αθλητισμό. Αντίθετα στηρίζουν απόλυτα την εμπορευματοποίηση του αθλήματος, με την είσοδο χορηγών, με τη διοργάνωση επαγγελματικών πρωταθλημάτων, με την είσοδο αγώνων πάλης στο στοίχημα κλπ.
Αποπροσανατολίζουν την κουβέντα με ζητήματα οικονομικής κακοδιαχείρισης, που ναι μεν είναι υπαρκτά, αφήνοντας όμως στο απυρόβλητο τη συνεχιζόμενη υποχρηματοδότηση του αθλήματος από την ΓΓΑ (έχει μειωθεί κατά 60%), που είναι το αποτέλεσμα των αντιλαϊκών πολιτικών λιτότητας που εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ όλα αυτά τα χρόνια. Αναδεικνύουν ως κυρίαρχη αιτία την «προσωπική ευθύνη» των παραγόντων της ΕΟΦΠ σε βαθμό «ανθρωποφαγίας» και άκρατου λαϊκισμού, βγάζοντας μια σειρά από αριθμούς στη δημοσιότητα για τα έξοδα των μελών του ΔΣ της ΕΟΦΠ, αλλά κλείνουν τα μάτια εμπρός στα στοιχεία που αποκαλύπτουν ότι η επιχορήγηση της ΕΟΦΠ από 4 εκατ. ευρώ το 2004 κατρακύλησε με κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σήμερα στο 1,5 εκατ. ευρώ. Προσπαθώντας έτσι να αποκρύψουν την πολιτική τους ταύτιση στην αντιλαϊκή στρατηγική κατεύθυνση της πλήρους εμπορευματοποίησης και υποβάθμισης του αθλήματος.
Για την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το άθλημα της πάλης (απλήρωτοι προπονητές τρία χρόνια, ακύρωση πρωταθλημάτων, απλήρωτοι αθλητές Εθνικών ομάδων, απλήρωτα σωματεία, ανυπαρξία συστηματικού ελέγχου υγείας των αθλητών κλπ.) φέρουν βαρύτατες ευθύνες οι εκάστοτε διοικήσεις της ΕΟΦΠ, που σε αγαστή συνεργασία με τις κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ) εφάρμοσαν κατά γράμμα την κυρίαρχη πολιτική και τις ευρωενωσιακές κατευθύνσεις της «Λευκής Βίβλου» για τον Αθλητισμό.
Οχημα για τις κατευθύνσεις αυτές αποτελεί και ο «Εθνικός Αθλητικός Σχεδιασμός», που πρόσφατα ανακοινώθηκε από την ΓΓΑ, όπου με την κατηγοριοποίηση των αθλημάτων με βάση τη δημοφιλία τους (η πάλη υποβαθμίστηκε στην 2η Κατηγορία) υψώθηκαν νέοι ταξικοί φραγμοί για τη νεολαία που θέλει να αθληθεί, ενώ ανοίγεται ο δρόμος στις ορέξεις του κεφαλαίου να επενδύσει σε νέο επιχειρηματικό πεδίο. Σημαντικό ρόλο στην περαιτέρω υποβάθμιση του αθλήματος θα παίξει και ο επικείμενος «Καλλικράτης», όπου οι δομές του Αθλητισμού όπως και άλλων κρατικών κοινωνικών υπηρεσιών (Παιδεία - Υγεία - Πρόνοια) θα περάσουν στην αρμοδιότητα των δήμων.
Για να κατανοήσει ο κόσμος της πάλης τι χρειάζεται σήμερα για να αναπτυχθεί το άθλημα σε φιλολαϊκή κατεύθυνση, όπως και γενικότερα ο Αθλητισμός, πρέπει να απαντήσει στο εξής: Αθλητισμός ως δικαίωμα ή Αθλητισμός ως προϊόν;
Αυτός ο δρόμος ανάπτυξης (ο καπιταλιστικός), που θέλει τον Αθλητισμό σαν εμπόρευμα και που ακολουθείται όλα τα χρόνια στη χώρα μας, είναι υπεύθυνος για την άθλια κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει σήμερα τα περισσότερα ερασιτεχνικά σωματεία και που οδηγούν εργαζόμενους και νεολαία να βάζουν το χέρι όλο και πιο βαθιά στην τσέπη για να έχουν δικαίωμα στην άθληση.
Η απαλλαγή από το μέλλον που σχεδιάζουν για τον Αθλητισμό της χώρας μας προϋποθέτει ριζική εναντίωση στη σημερινή κυρίαρχη πολιτική. Πρέπει το κίνημα με την πάλη του να διεκδικήσει άμεσα:
1. Γενναία αύξηση των προϋπολογισμών των αθλητικών ομοσπονδιών με βάση τις σύγχρονες ανάγκες για ανάπτυξη του κάθε αθλήματος.
2. Κατάργηση των ΠΑΕ - ΚΑΕ. Καμιά επιχειρηματική δράση στον Αθλητισμό.
3. Κατάργηση των χορηγών.
4. Αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων της αθλητικής επιστήμης στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου.
5. Αθλητισμός στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών στηριζόμενος στο σχολείο και στο σωματείο.
6. Χρειάζεται να ενταθεί η πάλη για καθιέρωση της απλής αναλογικής σε όλο το φάσμα των αθλητικών φορέων.
7. Η συμμετοχή στα σωματεία να είναι ελεύθερη για όλους (προπονητές, αθλητές, διαιτητές, εργαζόμενοι κλπ.), η συνδρομή συμβολική και η προπόνηση δωρεάν. Μ' αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται ο λαϊκός έλεγχος και η δημοκρατική λειτουργία των αθλητικών σωματείων.
Για να δοθεί οριστική λύση στα προβλήματα της Φυσικής Αγωγής, του Αθλητισμού, και να μπει σε φιλολαϊκή τροχιά ανάπτυξης χρειάζεται εκείνη την ανάπτυξη που βασίζεται στον κεντρικό σχεδιασμό και υλοποιείται με κριτήριο τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Γι' αυτό απαιτείται αντιιμπεριαλιστική - αντιμονοπωλιακή συσπείρωση και δράση δυνάμεων από τα κάτω, εργαζομένων, μικροαγροτών, μικρών ΕΒΕ, νεολαίας, γυναικών, σε ένα συμπαγές μέτωπο που θα βάλει στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα του άλλου δρόμου ανάπτυξης, της λαϊκής εξουσίας - λαϊκής οικονομίας, του σοσιαλισμού.
-XOLIDHS+3.jpg)
