«Μαύρη ημέρα» για την Άρση Βαρών: Αυτοκτόνησε διάσημος αθλητής που έχασε τα μετάλλιά του μετά από σκάνδαλο ντόπινγκ

Σοφία Μαζοκοπάκη28 Ιουνίου 2023

Άρση Βαρών: Αυτοκτόνησε ο Βλαντιμίρ Σεντόφ

Ο Βλαντιμίρ Σεντόφ, ο διάσημος αθλητής του Καζακστάν στην άρση βαρών, έδωσε τέλος στη ζωή του σε ηλικία 35 ετών.

Ο 35χρονος αθλητής είχε μία πετυχημένη καριέρα, ωστόσο, πριν από μερικά χρόνια το όνομά του ενεπλάκη σε υπόθεση ντόπινγκ. Μάλιστα, έχασε όλα τα μετάλλιά του όταν δείγμα του από το Πεκίνο βγήκε θετικό σε απαγορευμένο στεροειδές.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν τα Μέσα του εξωτερικού, το τελευταίο διάστημα ο Βλαντιμίρ Σεντόφ είχε εξαφανιστεί, μια και δεν επικοινωνούσε με κανέναν και αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα. «Σύμφωνα με τη μαρτυρία των συγγενών του, αυτοκτόνησε», ανέφερε η ανακοίνωση της Αστυνομίας μετά την εύρεση της σορού του στο χωριό του στο Καρατάλ.

Ο διάσημος αρσιβαρίστας είχε βγει τέταρτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, το 2008 σε ηλικία 20 ετών, ενώ την επόμενη χρονιά είχε αναδειχθεί Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο Γκογιάνγκ της Νότιας Κορέας στην κατηγορία των 85 κιλών.

Μάλιστα, το 2016 ο Βλαντιμίρ Σεντόφ είχε δηλώσει για την υπόθεση του ντόπινγκ: «Για όλα αυτά τα σκάνδαλα ντόπινγκ, ο προπονητής της εθνικής ομάδας του Καζακστάν Αλεξέι Νι θα πρέπει να λογοδοτήσει. Είναι η δουλειά του».

Η Ομοσπονδία της Άρσης Βαρών του Καζακστάν εξέδωσε ανακοίνωση για την απώλεια του 35χρονου αθλητή, υποστηρίζοντας πως «αφιερώσει τη ζωή του στον αθλητισμό», ενώ εξέφρασε παράλληλα τα συλλυπητήριά της στην οικογένεια του εκλιπόντος.

Η ανάρτηση για τον θάνατο του Βλαντιμίρ Σεντόφ

https://posted.gr/lifestyle/mayri-imera-gia-tin-arsi-varon-aytoktonise-diasimos-athlitis-poy-echase-ta-metallia-toy-meta-apo-skandalo-ntopingk/?fbclid=IwAR2PFfSI0YxqMu80ygTqxPScJXkRQ_EVQoFPIf_vUaNc8Mf5FD0h6i_KlTc

Δ

ΑΡΣΗ ΒΑΡΩΝ/ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ

Νικόλαος Ηλιάδης

Μάι 15, 2015Βιογραφικά αθλητών

---

Του Παναγιώτη 

Γουδεντζίκη 

Γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1951 στη Χρυσή Πέλλας. Οι γονείς του, Θεοχάρης και Σοφία ήταν γεωργοί. Το 1964 ο Ηλιάδης έρχεται στην Θεσσαλονίκη και εγγράφεται στον ΕΥΚΛΕΙΔΗ για να ειδικευτεί στην θερμουδραυλική.

Η Ολυμπιάδα του Μεξικό 1968, αποτέλεσε ισχυρό παρορμητικό κίνητρο για τον νεαρό Νικόλαο και τον ώθησε ν΄ ασχοληθεί με τον αθλητισμό.  Έτσι, το 1968, μέσω φίλου που ήταν αθλητής στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, γνωρίζει το σωματείο της ΧΑΝΘ, με προπονητή τον Τάκη Ασλανιάν, που ήδη είχε διαμορφώσει την φήμη του καλύτερου προπονητή. Γράφτηκε στη ΧΑΝΘ και έμεινε πιστός σ’ αυτήν έστω κι αν αντιμετώπισε δυσκολίες στην ζωή του. Ξεχώρισε αμέσως και γρήγορα ήρθαν οι επιτυχίες μιας μακράς και επιτυχούς καριέρας. Η βοήθεια του Τάκη Ασλανιάν στον Νίκο Ηλιάδη, ήταν καθοριστική για την παραπέρα εξέλιξη του .

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ

1969 : Αναδεικνύεται για πρώτη φορά πρωταθλητής εφήβων στην κατηγορία των 67,5 kgr.

1969 : Συμπεριελήφθη ως συνοδός στην αποστολή των Βαλκανικών του Βουκουρεστίου. Προπονητής και διοίκηση αναγνωρίζοντας το ταλέντο του, ήθελαν τον μικρό Νίκο κοντά στην εθνική ομάδα, για να αποκτά εμπειρίες, από τους διεθνείς αγώνες.

1969 : Από δω και πέρα, η ζωή του συνδέεται με την εθνική ομάδα. Καλείται και μεταβαίνει συχνά στην Αθήνα, για προπονήσεις με την εθνική ομάδα.

1972 : Ολυμπιακοί αγώνες Μονάχου. Κατετάγη 11ος, στην κατηγορία των 90 κιλών, με επίδοση 457,5 σύνολο (ντεβελοπέ + αρασέ + ζετέ). Εκείνη την περίοδο, Ηλιάδης και Ιακώβου ζύγιζαν στις προπονήσεις περίπου τα ίδια κιλά σωματικού βάρους. Όμως αποφασίστηκε, να παίξουν ο Ιακώβου στα 82,5 και ο Ηλιάδης στα 90 κιλά.

1973 : Η ΕΟΑΒ επιθυμώντας να έχει το άθλημα διεθνή προοπτική, προσλαμβάνει τον Ούγγρο κ. Γκέζα Τοτ. Λίγο αργότερα νέος προπονητής αναλαμβάνει ο Πολωνός κ. Στέπιαν Μπρόνισλαβ με βοηθό τον κ. Συμεωνίδη Βαγγέλη.

1973 : Βαλκανικοί αγώνες στην Αθήνα. 1ος στα 82,5 κιλά, με επίδοση 310.

1973 : Παγκόσμιο πρωτάθλημα στην Κούβα, στα 82,5 κιλά, 5ος στο αρασέ.

1974 : Μετοικεί στην Αθήνα, εντασσόμενος ως μόνιμο στέλεχος της εθνικής ομάδας, που τότε στεγαζόταν στο στάδιο Καραϊσκάκη. Η εθνική ομάδα σταδιακά οργανωνόταν και προσέφερε στους αθλητές, εντατικότερη και καθημερινή προπόνηση σε συγκεκριμένες ώρες, με εμπειρότερους προπονητές και βελτίωση διατροφής.

1974: Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στη Βερόνα.

1974 : Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στη Βερόνα, κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ στην κατηγορία των 82,5 κιλών στο σύνολο με 315 (140+175).

1975 : Κατατάσσεται στην πυροσβεστική και έτσι απερίσπαστος και με μεγαλύτερο πάθος, επιδίδεται στην άρση βαρών.

1975 : 1ος στους Μεσογειακούς.

1976 : Ολυμπιακοί αγώνες Μόντρεαλ. 4ος, στα 82,5 με επίδοση 340 (150-190). Ήταν η μοναδική ελληνική διάκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ, σε όλα τα αθλήματα, γεγονός που οδήγησε τον ΠΣΑΤ, να αναδείξει τον Ηλιάδη, κορυφαίο αθλητής της χρονιάς, όλων των αθλημάτων.

1976 : Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Ανατολικό Βερολίνο), κατετάγη 10ος, στην κατηγορία των 82,5 κιλών.

1976 : Στους Βαλκανικούς αγώνες που διεξήχθησαν στο Δραγατσάνι Ρουμανίας, κατετάγη 2ος, στην κατηγορία των 90 κιλών.

1977 : Στο Παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανδρών της Στουτγκάρδης, κατέλαβε την τέταρτη θέση με 337,5 (152,5+185), χάνοντας το χάλκινο μετάλλιο, λόγω διαφοράς σωματικού βάρους.

1977 : Στους Βαλκανικούς αγώνες στην ‘Άγκυρα, κατάκτησε την πρώτη θέση και στα 3 αγωνίσματα, στην κατηγορία των 90 κιλών, με επίδοση  342,5

Το 1977 επίσης, ο Νίκος Ηλιάδης αναδείχθηκε από τον ΠΣΑΤ, για δεύτερη συνεχόμενη φορά, αθλητής της χρονιάς, αναγνωρίζοντας την μεγάλη του προσφορά, συνολικά στον ελληνικό αθλητισμό.

1977 : Στο Παγκόσμιο στρατιωτικό πρωτάθλημα ΣΙΣΜ, που διεξήχθη στη Βαγδάτη, κατέκτησε την 1η θέση, στην κατηγορία των 90 κιλών.

Τσιτσιμπάκεια 1977

1978 : Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Χάβιροφ της Τσεχοσλοβακίας, αγωνιζόμενος στην κατηγορία των 90 κιλών, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο ζετέ. Το μετάλλιο αυτό ήταν το πρώτο της χώρας μας σε αυτή τη διοργάνωση. Στο σύνολο κατετάγη 6ος. Στην κατηγορία αυτή, παρόντες και νικητές ήταν, τα ανίκητα <<θηρία>>, Rigert David και Milser Rolf. Από την χρονιά αυτή και έως το 1985, η ΕΟΑΒ προσλαμβάνει ως προπονητή εθνικής ομάδας τον Πολωνό, κ. Κλέμενς Ρογκούσκι.

1978 : Στο στρατιωτικό πρωτάθλημα του ΣΙΣΜ, που διεξήχθη στην Τεχεράνη, στα 90 κιλά ήρθε πρώτος στο σύνολο, με 347,5 κιλά

1978 : Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Γκέτισμπεργκ των ΗΠΑ, στην κατηγορία των 90 κιλών, κατέλαβε την 6η θέση με 352,5 κιλά στο σύνολο. Επιχείρησε στα 210 ζετέ, που θα του έδιναν  την τρίτη στο σύνολο αλλά απέτυχε.

1978 : στους Βαλκανικούς που διεξήχθησαν στην Θεσσαλονίκη, κατέλαβε την πρώτη θέση στην κατηγορία των 90 κιλών, με 357,5 (202,5+155).

1978 Βαλκανικοί Θεσσαλονίκης. Ανυψώνοντας 202,5 κιλά, περνά στην ιστορία σαν ο πρώτος Έλληνας που πέρασε τα 200 κιλά στο ζετέ.

1979 : Η χρονιά χάθηκε αγωνιστικά, λόγω επιμένοντος τραυματισμού στη μέση.

Τσιτσιμπάκεια 1978

1980 : Ολυμπιακοί αγώνες στη Μόσχα. Κατέκτησε την 8η στην κατηγορία των  90 κιλών, με επίδοση 345 (150-195).

1981 : Στο Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο πρωτάθλημα, που διεξήχθησαν στην Λιλ της Γαλλίας, αγωνιζόμενος στην κατηγορία των 90 κιλών, κατετάγη 8ος και στα δύο πρωταθλήματα, με 340 κιλά.

1981 : Στο πρωτάθλημα της ΕΟΚ, που διεξήχθη στην Αθήνα, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 90 κιλών, με 320 κιλά.

1982 : Στους αγώνες της ΕΟΚ, που διεξήχθησαν στο Βέλγιο, κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία των 90 κιλών με 342,5 κιλά στο σύνολο.

1983 : 1ος στους Μεσογειακούς του Μαρόκου, με επίδοση 355, στην κατηγορία των 90 κιλών.

1983 : Στο Παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Μόσχας, κατετάγη 8ος και 7ος αντίστοιχα.

1984 : Ολυμπιακοί αγώνες στο Λος Άντζελες Κατέκτησε την 6η θέση, με επίδοση 350 (155-195).

1984 : Στο Πρωτάθλημα της ΕΟΚ (Μπορντό), κατετάγη 2ος.

1984 : Στους Βαλκανικούς της Κίκιντα Γιουγκοσλαβίας αγώνες, κατέκτησε 3 χάλκινα μετάλλια. Αυτός ήταν και ο τελευταίος αγώνας του Ηλιάδη Νικολάου. Τον Δεκέμβρη του 1984, σε ηλικία 34 ετών, σταμάτησε την ενεργό αθλητική δράση, δεν απομακρύνθηκε όμως ποτέ από τα γυμναστήρια της άρσης βαρών.

Μετά την αθλητική καριέρα

Με την λήξη της αθλητικής του καριέρας, παρέμεινε στο άθλημα και συνέχισε ως ομοσπονδιακός προπονητής στις εθνικές ομάδες (εφήβων – ανδρών), από το 1985-2007.

Επίσης διετέλεσε κριτής Α’ κατηγορίας και διαιτήτευσε σε Ευρωπαϊκά και Παγκόσμια πρωταθλήματα, καθώς και στην Ολυμπιάδα της Ατλάντα το 1996.

Στις 29-9-2013 εξελέγη μέλος του Δ.Σ. της ΕΟΑΒ και από 18/3/2014 υπηρετεί το άθλημα της άρσης βαρών, από την θέση του Α’ αντιπροέδρου και υπευθύνου διαιτησίας.

Μέλος Δ.Σ της ΕΣΟΑ ( Ένωση συμμετεχόντων ολυμπιακούς αγώνες – Olympians), για την περίοδο 2014-15.

ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ

Αρασέ = 165

Επολέ ζετέ = 215

Ντεβελοπέ = 165

Πόδια μπροστά = 240

Πόδια πίσω 280

Ξεκολλήματα = 250

Σταχυολογώντας την καριέρα του Ηλιάδη Νικολάου, διαπιστώνουμε ότι είναι ο πρώτος Έλληνας αρσιβαρίστας με 4 συμμετοχές σε Ολυμπιακούς αγώνες, καθώς και ο πρώτος Έλληνας αθλητής που έσπασε το φράγμα των 200 κιλών στο ζετέ με 202,5 κιλά, το 1978.

Ευχαριστώ τον πρόεδρο της ΤΕΜΘ, κ. Καζακλή Κωνσταντίνο και τον υπάλληλο της κ. Καρυπίδη Γεώργιο, για την βοήθεια τους, με την προσφορά ενημερωτικού υλικού, από το αρχείο της ΤΕΜΘ.

Σέρρες 2015.

http://www.weightlifting.gr

---

Πύρρος Δήμας

Πύρρος Δήμας: Οι κακουχίες και ο κοινωνικός ρατσισμός, τα μετάλλια και η δόξα και ο στίβος της πολιτικής!

Ads by Google
Έχασα 38 k χωρίς δίαιταΧωρίς βαρετή δίαιτα, χωρίς πείνα. Δείτε τη λύση.xeniaslim.com/

51

 

Ο Πύρρος Δήμας είναι από τους σπουδαιότερους αθλητές όλων των εποχών που πέρασαν από την Ελλάδα. Για πολλούς είναι ο σπουδαιότερος. Τρεις φορές χρυσός Ολυμπιονίκης και μία χάλκινος. Έχει ανακηρυχθεί ο υπέρτερος αθλητής στην παγκόσμια ιστορία της Άρσης Βαρών έχοντας σηκώσει εκαντοντάδες φορές την μπάρα στους ώμους. Έχοντας σηκώσει τις αντίστοιχες φορές την Ελλάδα στους ώμους του.



Σίγουρα δεν χρειάζεται συστάσεις για όλα όσα έχει καταφέρει ο πρόεδρος της ελληνικής ομοσπονδίας Άρσης Βαρών που κατεβαίνει σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές με το ΠΑΣΟΚ στη Β΄ Αθηνών. Αυτή την Κυριακή, με σύνθημα «να σηκώσουμε ξανά την Ελλάδα», διεκδικεί για ακόμη μία φορά την ψήφο μας.

Η πολιτική του πορεία

Κάτι που έκανε και στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 όταν και εκλέχθηκε βουλευτής επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ,[καθώς τέθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας του κόμματος. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, σχετική ανακοίνωση είχε δηλώσει ότι «Ο Πύρρος με τα 4 ολυμπιακά μετάλλιά του, συμβολίζει την Ελλάδα που προσπαθεί, αγωνίζεται και πετυχαίνει, συμβολίζει την Ελλάδα που πρέπει να σηκωθεί και πάλι και να σταθεί όρθια». Επανεξελέγη βουλευτής και στις εκλογές του Ιουνίου του 2012.



Ο Πύρρος είναι ένας άνθρωπος πολιτικά ανήσυχος, εργατικός αλλά και πολύ σεμνός. Η ζωή του θυμίζει λίγο παραμύθι. Μεγάλωσε με κακουχίες, βίωσε τον κοινωνικό ρατσισμό και μόχθησε για να εισπράξει επιτυχίες, μετάλλια, δόξα και καταξίωση.

Τα παιδικά χρόνια και η πορεία προς την επιτυχία

Γεννήθηκε στη Χειμάρρα της Αλβανίας, στις 13 Οκτωβρίου 1971, από Έλληνες γονείς. Τρίτης γενιάς απόγονος της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας. Άρχισε να ασχολείται με την άρση βαρών στην ηλικία των επτάμιση ετών.



Το 1991 ήρθε στην πατρίδα που λαχταρούσε διασχίζοντας τα σύνορα με μια μικρή τσάντα. Μέσα σε αυτή είχε λίγα ρούχα και σε μια μεγαλύτερη προτίμησε να κρύψει την αγαπημένη του γατούλα. Την "ψιψίνα" του τη σκότωσαν την ημέρα που ο Πύρρος έφευγε στη Βαρκελώνη για τους Ολυμπιακούς, από εκεί όπου ξεκίνησε μια ονειρεμένη πορεία.

Έχει αναδειχθεί τρεις φορές χρυσός Ολυμπιονίκης, στην Βαρκελώνη το 1992 στην κατηγορία των 82,5 κιλών, στην Ατλάντα το 1996 στην κατηγορία των 83 κιλών και στο Σίδνεϊ το 2000 στην κατηγορία των 85 κιλών, ενώ στους ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.



Είναι ο μοναδικός έως σήμερα Έλληνας αρσιβαρίστας με τρία χρυσά κι ένα χάλκινο ολυμπιακά μετάλλια, ισοφαρίζοντας τον Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου σε χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ το 2000.



Στην κατοχή του έχει ακόμη τρεις παγκόσμιους τίτλους (1993, 1995 και 1998), ενώ έχει μείνει στην ιστορία με δύο παγκόσμια ρεκόρ τα οποία θα ζουν αιώνια, καθώς τα έχει πετύχει στη κατηγορία των 83 κιλών, η οποία δεν υπάρχει πια, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα.

Για τις διακρίσεις του έχει αναδειχθεί πέντε φορές καλύτερος αθλητής στο ετήσιο δημοψήφισμα των αθλητικών συντακτών Ελλάδας ( ΠΣΑΤ ) τις χρονιές 1992, 1993, 1995, 1996 και 2000. 



Το Μάρτιο του 2005, στην Κωνσταντινούπολη, βραβεύτηκε από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Αρσης βαρών ως ο καλύτερος αθλητής του αιώνα. Τον Μάιο του 2012 μαζί με τον Κινέζο Ολυμπιονίκη της γυμναστικής Λι Νιγκ άναψαν τον βωμό στο Παναθηναϊκό στάδιο κατά τη διάρκεια της τελετής παράδοσης της ολυμπιακής φλόγας στη διοργανώτρια πόλη του Λονδίνου. Για την προσφορά του στον ελληνικό αθλητισμό έχει τιμηθεί με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Οι διοικητικές θέσεις

Από τον Οκτώβριο του 2008 είναι ο πρόεδρος της ΕΟΑΒ ( Ελληνική Ομοσπονδία Άρσης Βαρών ), ενώ εξελέγη από τη Διεθνή Ομοσπονδία Άρσης Βαρών πρόεδρος της επιτροπής αθλητών το Μάιο του 2005. 



Ο Παγκόσμιος Οργανισμός αντιντόπινγκ ( WADA ), το Νοέμβριο του 2011 τον ανακήρυξε πρέσβη καταπολέμησης του ντόπινγκ στον αθλητισμό. Στις 2 Δεκεμβρίου 2009 ίδρυσε στην Κατερίνη Πιερίας τον πρώτο αθλητικό σύλλογο, που φέρει το όνομά του "Αθλητικός Σύλλογος Πύρρος Δήμας", ο οποίος ήδη έχει αναδείξει πρωταθλητές στο άθλημα της άρσης βαρών.

H οικογένεια και τα όνειρα για τα παιδιά του

Έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά, δύο αγόρια και δύο κορίτσια. ;Το όνειρό του ήταν να κάνει ένα παιδί για κάθε μετάλιο και το πραγματοποίησε!

Πρώτη γεννήθηκε η περίφημη «κοράκλα», η Ελενίτσα, τον Ιούνιο του 1995, και λίγο αργότερα ο Βίκτωρας. Ακολούθησαν η Μαρία και ο Νίκος. 



Η σύζυγός του, Αναστασία, παλιά αθλητική συντάκτρια στην ΕΤ3, άφησε την καριέρα της για χάρη της πολυμελούς οικογένειας.


H γυναίκα του Αναστασία και την «κοράκλα» τους Ελένη

“Επιθυμώ να δω τα παιδιά μου σωστούς ανθρώπους”, έχει δηλώσει ο Πύρρος Βηmagazino. “Τα έχω ενθαρρύνει να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Προέχουν βέβαια οι σπουδές τους. Σχετικά με την πολιτική διακρίνω μια ιδιαίτερη κλίση του μεγαλύτερου γιου μου, ο οποίος φέτος τελείωσε την Α' Λυκείου και θέλει να σπουδάσει πολιτικές επιστήμες”, συμπληρώνει στην ίδια συνέντευξη.

Μύθοι για την Άρση Βαρών

Μύθοι για την Άρση Βαρών

Μύθοι για την Άρση Βαρών

Οι μύθοι του Αισώπου έχουν ιδιαίτερη χάρη, θαυμαστή απλότητα και άφταστη διδακτικότητα. Μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο και για τους μύθους που επικρατούν για το άθλημα της άρσης βαρών.

 Δεν είναι λίγες οι φορές που θα έχετε ακούσει ότι η άρση βαρών κονταίνει, είναι επικίνδυνη, και γενικά ότι προκαλεί βλάβες στην υγεία μας. Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό και έχουν βάση όλα αυτά;

Στην εποχή του διαδικτύου, κατακλυζόμαστε από μεγάλο όγκο πληροφοριών, άλλες από αυτές είναι αληθής και άλλες όχι. Η επικράτηση λανθασμένων αντιλήψεων δεν είναι καινούργιο φαινόμενο και απασχόλησε τον άνθρωπο από την αρχαιότητα. Είναι η διαχρονική αντίθεση που υπάρχει μεταξύ της ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ (=γνώση που δε μεταβάλλεται στο χρόνο) και της ΔΟΞΑΣ (=κοινή γνώμη). Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη (Αναλυτικών Υστέρων Α), επιστήμη είναι το ουκ ενδέχεσθαι άλλως έχειν, δηλαδή να μην υπάρχει περίπτωση να είναι αλλιώς. Ωστόσο οι άνθρωποι θεωρούν ότι η εμπειρία είναι επιστήμη και οποιαδήποτε πληροφορία της κοινής γνώμης (=δόξα > δοξασία) τη θεωρούν και επιστημονική γνώση, γιατί εκφράζει το προφανές. Η διαδικασία απόκτησης της επιστημονικής γνώσης διέρχεται σύμφωνα με τη Σωκρατική διδασκαλία, τις ακόλουθες τρεις φάσεις:

1. Η φάση της διπλής άγνοιας: είναι η κατάσταση εκείνη κατά την οποία ο άνθρωπος ''δεν γνωρίζει ότι δεν γνωρίζει'', δηλαδή η φάση κατά την οποία νομίζει ότι γνωρίζει, ενώ στην πραγματικότητα δεν γνωρίζει.
2. Η φάση της απλής άγνοιας: Η συνειδητοποίηση της διπλής άγνοιας, η οποία έρχεται με την αυτογνωσία (το σωκρατικό ''γνώθι σαυτόν''), επιφέρει την απλή άγνοια, δηλαδή την κατάσταση εκείνη κατά την οποία ο άνθρωπος ''γνωρίζει ότι δεν γνωρίζει".
3. Η φάση της ''κάθαρσης'' ή συγκρότησης της επιστημονικής γνώσης: Με αυτή την έννοια, ο στόχος της επιστημονικής μεθόδου είναι η ''διά-κρισις'', δηλαδή η απόκτηση της ικανότητας να διακρίνει κάποιος την ''επιστημονική γνώση" από τη ''δόξα'', δηλαδή από την ''κοινή γνώμη'', τη γνώμη που λέγεται αβασάνιστα, χωρίς τον απαραίτητο προαπαιτούμενο έλεγχο.

Πριν προχωρήσουμε λοιπόν στην αποκάλυψη των λανθασμένων αντιλήψεων της κοινής γνώμης για το άθλημα της άρσης βαρών, παραθέτουμε τις απόψεις ενός σύγχρονου Γάλλου επιστημολόγου, του Gaston Bachelard.

“Η γνώση της πραγματικότητας είναι ένα φως που προβάλλει πάντα σε κάποιο μέρος του σκιές. Δεν είναι ποτέ άμεση και πλήρης. Οι αποκαλύψεις της πραγματικότητας είναι πάντοτε ανάδρομες. Το πραγματικό δεν είναι ποτέ ''αυτό το οποίο θα μπορούσαμε να πιστέψουμε'' αλλά είναι πάντοτε αυτό το οποίο θα έπρεπε να είχαμε σκεφτεί. Η εμπειρική πραγματικότητα είναι ξεκάθαρη, εκ των υστέρων, όταν το σύστημα των λογικών αιτίων έχει δραστηριοποιηθεί. ... Πράγματι, γνωρίζουμε ενάντια σε μια προηγούμενη γνώση, καταστρέφοντας τις γνώσεις που δεν διαμορφώθηκαν σωστά, ξεπερνώντας αυτό που, μέσα στο ίδιο το πνεύμα, εμποδίζει την επιστημονική θεωρητικοποίηση''

Αφού λοιπόν αναλύσαμε γιατί συμβαίνει από την κοινή γνώμη να φτάνουν στα αυτιά μας απόψεις που δεν ισχύουν για την άρση βαρών, ας δούμε μερικούς μύθους.

Μύθος 1: Σταματάει την ανάπτυξη του ύψους

Επικρατεί ο μύθος ότι όποιος κάνει άρση βαρών μένει κοντός. Υπάρχουν έρευνες από το πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα (ΗΠΑ), από γερμανικά και άλλα πανεπιστήμια, που δείχνουν ότι νέοι 10-17 ετών, κάνοντας άρση βαρών, είχαν σωματική εξέλιξη ανάλογη με των λοιπών συνομηλίκων τους. Η μόνη περίπτωση στην οποία υπάρχει κίνδυνος να αποτραπεί η επιταχυνόμενη ανάπτυξη σε αυτές τις ηλικίες είναι όταν τραυματίζονται, από μη σωστή τεχνική, οι επιφυσιακές πλάκες των μακρών οστών του σκελετού. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ (National Center for Health Statistics) συλλέγει στοιχεία για τους τραυματισμούς μεταξύ των εφήβων. Τα πορίσματά της δείχνουν ότι περίπου το 50% των καταγμάτων της πλάκας ανάπτυξης συμβαίνουν κατά τη διάρκεια διάφορων αθλητικών δραστηριοτήτων. Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, σκέιτμπορντ και ποδήλατο είναι οι τέσσερις δραστηριότητες που είναι πιθανότερο να οδηγήσουν σε κάταγμα της πλάκας ανάπτυξης. Η προπόνηση με βάρη δεν εμπλέκονται άμεσα σε τυχόν κατάγματα της πλάκας ανάπτυξης.

Επομένως, η σωστή προπόνηση με βάρη, με τη σωστή τεχνική, όχι μόνο δεν αποτελεί αντένδειξη για τη σωματική ανάπτυξη του νέου, αλλά αυξάνει την ανθεκτικότητα του σκελετού και μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοπόρωσης. Δε θα πρέπει να υπάρχει κανένας φόβος από αθλητές, αθλημάτων που το ύψος είναι πλεονέκτημα (καλαθοσφαίριση, υδατοσφαίριση κτλ), ότι εμπλουτίζοντας την προπόνησή τους με ασκήσεις άρσεις βαρών θα αποτρέψουν την ανάπτυξή τους.

Είναι λογικό να αναρωτηθεί κάποιος, αφού η άρση βαρών δεν επηρεάζει την ανάπτυξη γιατί επικρατεί στην κοινή γνώμη αυτός ο μύθος;

Αν δούμε τους καλύτερους αθλητές της άρσης βαρών είναι γενικά κοντοί. Είναι πλεονέκτημα για ένα αθλητή να είναι κοντός, γιατί το βάρος έχει μικρότερη απόσταση από το έδαφος και κατά συνέπεια μικρότερη δυναμική ενέργεια (Εδ= mgh). Ωστόσο αν δούμε λίγο πιο προσεκτικά τους αθλητές της άρσης βαρών θα δούμε ότι στις μεγάλες κατηγορίες δεν είναι κοντοί. Αν η άρση βαρών εμπόδιζε την ανάπτυξη τότε πως αυτοί ψήλωσαν τόσο πολύ ;

Δείτε τη φωτογραφία που ακολουθεί που εμφανίζονται αθλητές της άρσης βαρών με διαφορετικό ύψος. 

Μύθος 2: Προκαλεί τραυματισμούς, και είναι επικίνδυνο άθλημα

Αρκετοί πιστεύουν ότι τα μηχανήματα προσφέρουν περισσότερη ασφάλεια και λιγότερους τραυματισμούς, μιας και καθοδηγούν την κίνηση. Ωστόσο όταν επαναλαμβάνεται η ίδια ακριβώς κίνηση πολλές φορές, κάθε άλλο παρά ασφάλεια από τραυματισμό προσφέρει. Αν μελετήσουμε τις ασκήσεις που εκτελούνται στην άρση βαρών και αυτές σε μηχανήματα, θα δούμε ότι στην άρση βαρών ασκούμαστε σε φυσιολογικές κινήσεις του σώματος Δηλαδή, στεκόμαστε, καθόμαστε, σηκωνόμαστε, επιταχύνουμε, πηδάμε, στοιχεία που υπάρχουν στις ασκήσεις της άρσης βαρών. Κατά συνέπεια γυμναζόμαστε και δυναμώνουμε σύμφωνα με τις ιδιαίτερες ανάγκες του σώματός μας. Έτσι λοιπόν η άρση βαρών είναι ένα ιδανικό εργαλείο να προστατεύσει τους αθλητές από τραυματισμούς, αφού γυμνάζει ιδανικά το σώμα, σε συνθήκες που προσομοιώνουν το άθλημά τους. Μπορεί το σύγχρονο μάρκετινγκ να θέλει να προωθήσει τα πανάκριβα μηχανήματα ωστόσο οι επιστημονικές έρευνες επιβεβαιώνουν τα παραπάνω. Ας δούμε μερικές έρευνες ενδεικτικά.

Επιστημονική έρευνα 1: Hamill, B. “Relative Safety of Weightlifting and Weight Training.” Journal of Strength and Conditioning Research, 8(1):53-57.1994

Ο Hamil έκανε στατιστική έρευνα για τους τραυματισμούς σε πολλ;a αθλήματα. Οι αρσιβαρίστες έχουν το λιγότερο από το μισό ποσοστό τραυματισμών ανά 100 ώρες προπόνησης από εκείνους που συμμετέχουν με άλλες μορφές προπόνησης με βάρη 17 εναντίον 35. Ακολουθεί ο πίνακας με τα αποτελέσματα της έρευνας.

Σύγκριση τραυματισμών σε αθλήματα
Schoolchild soccer	6,2
UK Rugby	1,92
South African Rugby	0,7
UK basketball	1,03
USA basketball	0,03
USA athletics	0,57
UK athletics	0,26
UK Cross-country	0,37
USA Cross-country	0
Fives	0,21
P.E.	0,18
Squash	0,1
USA football	0,1
Badminton	0,05
USA gymnastics	0,04
UK tennis	0,07
USA powerlifting	0,0027
USA tennis	0,001
Rackets	0,03
USA volleyball	0,0013
Weight training	0,0035
Weightlifting	0,0017

Επιστημονική έρευνα 2: Granhed, H et al. ¨Low back pain among retired wrestlers and heavyweight lifters.¨ The American Journal of Sports Medicine, 16(5): 530-533. 1998

Οι αποσυρθέντες αρσιβαρίστες είχαν χαμηλότερες επιπτώσεις κατά τη διάρκεια της ζωής τους και την επικράτηση του πόνου στην μέση από ότι μια ομάδα ελέγχου κανονικών ενεργών ατόμων της παρόμοιας ηλικίας 23% εναντίον 31%.

Επιστημονική έρευνα 3: Stone,M. H., A. C. Fry, M. Ritchie, L. Stoessel-Ross, and J. L. Marsit. “Injury potential and safety aspects of weightlifting movements.” Strength and Conditioning. June: 15-21, 1994

Ο Mike Stone, παρείχε μια άριστη αναθεώρηση της ερευνητικής βιβλιογραφίας σε αυτό το θέμα. Το αναπόφευκτο συμπέρασμα ήταν ότι η άρση βαρών είναι πράγματι η ασφαλέστερη μέθοδος προπόνησης βαρών.

Μύθος 3: Μειώνει την ελαστικότητα.

Οι ασκήσεις της άρσης βαρών σε αντίθεση με το bodybuilding, εκτελούνται σε πλήρες εύρος, όπως ακριβώς είναι εμβιομηχανικά σχεδιασμένο το μυοσκελετικό σύστημα του ανθρώπου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο να διατηρήσει κάποιος την ευελιξία του, αλλά να τη βελτιώσει. Ειδικά το βαθύ κάθισμα θα δώσει στους μύες του ισχίου ένα πλήρες τέντωμα, όπως όταν κάνουμε διατάσεις. Το πλεονέκτημα της άρσης βαρών είναι ότι η αύξηση της μυϊκής μάζας και η δύναμή σας, δε θα μειώσει την ευελιξία σας καθόλου.

Μύθος 4: Προκαλεί προβλήματα στην καρδιά. Σε περίπτωση που υπάρχουν παθήσεις των αγγείων (ανευρύσματα ή αθηροσκληρώσεις), η συμβουλή του ειδικού αθλητιάτρου είναι επιβεβλημένη, γιατί μπορεί να εκδηλωθούν καρδιαγγειακά και νευρολογικά νοσήματα λόγω της έντασης κατά τη διάρκεια της προπόνησης. Αυτό φυσικά ισχύει για όλα τα αθλήματα.

Η αρτηριακή σας πίεση αυξάνεται όταν σηκώνετε μεγάλα βάρη. Αλλά επιστρέφει στο φυσιολογικό μετά το τέλος του σετ σας. Αυτός είναι ο τρόπος που βελτιώνει την καρδιαγγειακή ικανότητά σας.
Οι άνθρωποι που σηκώνουν βάρη, με επίκεντρο την προπόνηση δύναμης έχουν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση συγκριτικά με άτομα που δεν ασκούν. Οι μελέτες δείχνουν ότι η άρση βαρών μειώνει τη συστολική και διαστολική αρτηριακή σας πίεση.

Βιβλιογραφία

-Mehdi Hadim, The 12 Most Popular Weight Lifitng Myths Debunked, www.stronglifts.com, 2009

-Hamill, B. “Relative Safety of Weightlifting and Weight Training.” Journal of Strength and Conditioning Research, 8(1):53-57.1994

-Granhed, H et al. ¨Low back pain among retired wrestlers and heavyweight lifters.¨ The American Journal of Sports Medicine, 16(5): 530-533. 1998

-Stone,M. H., A. C. Fry, M. Ritchie, L. Stoessel-Ross, and J. L. Marsit. “Injury potential and safety aspects of weightlifting movements.” Strength and Conditioning. June: 15-21, 1994

http://varitzis.blogspot.gr/2013/10/blog-post.html