'Η ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΒΑΡΕΩΝ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ[Ε.ΦΙ.Β.Α.].

'Η ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΒΑΡΕΩΝ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ[Ε.ΦΙ.Β.Α.]. ...............ΕΛΠΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΑΣ


Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2019

    ΣΤΗ ΓΑΛΗΝΗ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ
 Ο ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ  ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΖΙΔΗΣ

Έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 64 ετών ο Γιώργος Ποζίδης, 6ος Ολυμπιονίκης στην Ελληνορωμαϊκή πάλη στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες, με μετάλλια και διακρίσεις σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα,πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας Πάλης


-* ΠΟΖΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ-....
6ος Ολυμπιονίκης
στην Ελληνορωμαϊκή Πάλη,
Λος Άντζελες 1984



ΗΜΕΡ. ΓΕΝΝΗΣΗΣ: 20/02/1956

ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: Μαυροπηγή Κοζάνης
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: Αστυνομικός
ΣΩΜΑΤΕΙΟ: ΧΑΝΘ


ΟΛΥΜΠΙΑΚΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ: 1980 (8ος), 1984 (6ος)




ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΜΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕΣ: Δύο χάλκινα 

μετάλλια σε 
ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (1981,1984),
 τέταρτη θέση σε παγκόσμιο πρωτάθλημα 
(1983), δεύτερος στους Μεσογειακούς 
Αγώνες του 1979.

Ο Γιώργος Ποζίδης όταν αποφάσισε να 
μπει στο χώρο του αθλητισμού είχε στο 
μυαλό του την πυγμαχία.

Μπήκε τυχαία στις
 εγκαταστάσεις της ΧΑΝΘ και άρχισε να 
ασχολείται με το άθλημα των δυνατών. 
Το «φλερτ» κράτησε λίγο εξαιτίας του 
προπονητή της πάλης, Στέφανου Ιωαννίδη. 
Βλέπετε, μάγευε το νεαρό Ποζίδη στις 
προπονήσεις των παλαιστών.

 Έτσι ξεκίνησε μια πλούσια σε διακρίσεις 
καριέρα για τον αθλητή από την 
Μαυροπηγή Κοζάνης, που πήγε στη 
Θεσσαλονίκη για τις εξετάσεις
 των ΤΕΦΑΑ.


Όπως θυμάται τις επιτυχίες του, έτσι και δεν

 μπορεί να ξεχάσει την απογοήτευση που 
ένιωσε το 1984 στο Λος Άντελες όταν 
έχασε το Ολυμπιακό μετάλλιο.


Στα ΤΕΦΑΑ δίδαξε και ως καθηγητής, 

θεωρία και μεθοδική της πάλης, ενώ ως 
προπονητής μετείχε σε τρεις 
διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων 
(1988, 1992, 1996).

Διετέλεσε πρόεδρος της ομοσπονδίας πάλης.

Ο Δήμος Πτολεμαίδας τιμώντας την 
προσφορά του έδωσε το όνομα του
*ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΟΖΙΔΗΣ,στο κλειστό γυμναστήριο
 της ΠΑΛΗΣ.

Έχει δύο γιούς, το Θεόδωρο και το Μιχάλη, 
και μία κόρη, την Ευμορφίλη.

 Γιώργο ,Καλό ταξίδι ... Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του.

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019


ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΒΑΡΕΩΝ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ
1935
Εξοχότατο 
πρόεδρο της Ελληνικής κυβερνήσεως

Κο Κυριακό Μητσοτάκη

Θερμά συγχαρητήρια για την εκλογή σας
Κύριε πρόεδρε, θερμά συγχαρητήρια για την εκλογή σας και καλή δύναμη στο έργο που αναλαμβάνετε.
Η αθλητική κοινότητα προσβλέποντας  και στη δική σας συμβολή ώστε ο αθλητισμός να έχει την προτεραιότητα και την θέση που του αρμόζει.
 Χαιρετίζουμε με ιδιαίτερη ικανοποίηση την εκλογή σας ευχόμενοι από καρδιάς Καλή επιτυχία...!!!
Με αθλητικούς Χαιρετισμούς


Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                             Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΥΝΟΔΙΝΟΣ          ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΨΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2019

ΑΔΑΜΑΣΤΟΣ!!!

Μπάμπης Χολίδης: Σεμνός με ατσάλινα χέρια

«Έφυγε» στα 62 του, στις 26 Ιουνίου 2019, ο Μπάμπης Χολίδης, ένα από τα «λιοντάρια» του ελληνικού αθλητισμού και δη της πάλης.
Σεμνός, λιγομίλητος, ευγενικός… Βίωσε τις δυσκολίες που εμπεριείχε η απόφαση όλων των Ποντίων που αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση.
Κράτησε τον ελληνικό αθλητισμό στα γερά του μπράτσα με τα μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες (1984) και της Σεούλ (1988).
Άξιος απόγονος των τρανών παλαιστών των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων και, βέβαια, του Πέτρου Γαλακτόπουλου και του Στέλιου Μυγιάκη.
Το Sport-Retro.gr παρουσιάζει αποσπάσματα από μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξή του στην εφημερίδα «Η Ελπίδα» που δημοσιεύθηκε στις 14 Μαρτίου 2002.
Καταρχήν έχει ενδιαφέρον να διαβάσετε πώς περιγράφει ο ίδιος τη μετακίνηση στη «μητέρα πατρίδα», όπως χαρακτήριζε την Ελλάδα.
«Η λαχτάρα της μητέρας πατρίδας οδήγησε πολλούς Πόντιους στην απόφαση να εγκαταλείψουν την πρώην Σοβιετική Ένωση και να έρθουν στην Ελλάδα.
Αυτό ίσως φαντάζει υπερβολικό για όσους δεν έχουν ζήσει για αρκετά χρόνια μακριά από τη χώρα μας, δεν μπορούν να το καταλάβουν όσοι δεν έχουν βιώσει τα συναισθήματα που πλημμυρίζουν την καρδιά των Ελλήνων που γεννήθηκαν και ζουν σε άλλες χώρες.
Οι συνθήκες που αντιμετώπισε τότε η οικογένειά μου κατά τη διάρκεια του ταξιδιού αλλά κι όταν εγκατασταθήκαμε στην Ελλάδα, δεν ήταν οι ιδανικότερες», έλεγε.

Σπίτι από χαρτόκουτα

Ο Μπάμπης Χολίδης γεννήθηκε στο Γκούριεβ της Σοβιετικής Ένωσης (σ.σ. τώρα ανήκει στο Καζακστάν και ονομάζεται Αταράου) την 30ή Σεπτεμβρίου του 1956, ενώ στις 8 Ιουνίου 1965, ο Δημήτρης και η Ελένη Χολίδη πάτησαν Ελλάδα με τα 4 παιδιά τους.
«Ήμουν τότε 8,5 ετών και στο καράβι που μας έφερνε, γεννήθηκε ο μικρότερος αδερφός μου. Μείναμε για 6 μήνες στην Κατερίνη, όμως επειδή δεν υπήρχαν δουλειές, ο πατέρας μου πήρε τη μεγάλη απόφαση και ήρθαμε στην Αθήνα.
Νοικιάσαμε ένα μικρό σπίτι στην Καλλιθέα που ήταν φτιαγμένο από χαρτόκουτα και οι γονείς μου άρχισαν να δουλεύουν σκληρά, προκειμένου να μην μας λείψει τίποτα για να καταφέρουν να φτιάξουν το δικό τους σπίτι.
Πρέπει να τονίσω πως στον πατέρα μου οφείλω και τη σταδιοδρομία μου, αφού από μικρό με έστελνε στην προπόνηση, σε αντίθεση με κάποιους άλλους που ανάγκαζαν τότε τα παιδιά τους να κάνουν βοηθητικές δουλειές.
Ήταν πράγματι δύσκολα χρόνια, δεν βρήκαν τότε οι Έλληνες του Πόντου την υποστήριξη που έπρεπε από την πολιτεία, όμως εμείς οι Πόντιοι έχουμε μάθει να προχωράμε πάντα μπροστά, να ξεπερνάμε τα εμπόδια, να προοδεύουμε».

Οι μεγάλες στιγμές

Ο Μπάμπης Χολίδης εντάχθηκε σε ηλικία 12 ετών, το 1968, στον Άτλαντα Καλλιθέα και ο πατριάρχης της ελεύθερης πάλης Παράσχος Κοτίδης-Μπόρας ανέλαβε να του μάθει τα «μυστικά» της.
«Αμέσως με ξεχώρισε και όταν έκρινε πως ήμουν έτοιμος με έριξε στους αγώνες. Ο Παράσχος Κοτίδης-Μπόρας πίστεψε σε μένα και σ’ αυτόν οφείλω πολλά», τόνιζε.
Ο Μπάμπης Χολίδης, κάτοικος Αχαρνών από το 1979, αναδείχθηκε δύο φορές πρώτος σε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα (1971, 1972) και σε Μεσογειακούς Αγώνες (1975, 1979), κατέλαβε ασημένια (1983 Βουδαπέστη, 1986 Αθήνα) και χάλκινο (1976 Λένινγκραντ) σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.
Μόσχα 1980: Με τον προπονητή του Πέτρο Γαλακτόπουλο
To 1978 πέρασε στον λαιμό του το χάλκινο μετάλλιο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στο Μεξικό (κατηγορία 52κ. στην ελληνορωμαϊκή).
Ομοίως και το 1986, αυτή τη φορά στη Βουδαπέστη, στην κατηγορία των 57κ. πια, λίγες ημέρες μετά τα 30ά του γενέθλια.
Βέβαια, οι σημαντικότερες διακρίσεις της καριέρας του ήταν τα χάλκινα μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες (1984) και της Σεούλ (1988).
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984, άρχισε με τρεις νίκες κι ένα μπάι, προτού αντιμετωπίσει τον Μασάκι Έτο.
Ο Μπάμπης Χολίδης είχε δώσει έναν δύσκολο αγώνα με τον Μπένι Λιούνγκμπεκ, ενώ ο Ιάπωνας είχε περάσει άνευ αγώνα στα ημιτελικά.
Εντούτοις, προηγήθηκε 6-0 και έδειχνε πανέτοιμος για τον μεγάλο τελικό, όμως η κόπωση επέτρεψε στον Έτο να αντιδράσει και με το τελικό 6-6 να προκριθεί (σ.σ. είχε πάρει τελευταίος καλύτερα σημεία).
Στον αγώνα για την 3η θέση του βάθρου, ο Έλληνας πρωταθλητής νίκησε τον Νικουλάε Ζαμφίρ με 2-1 στα σημεία και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.
Η σχετική του δήλωση: «Πήγα στο Λος Άντζελες πολύ καλά προπονημένος και έτσι θεωρούσα τον εαυτό μου ικανό για το χρυσό μετάλλιο. Το έχασα σε ένα άτυχο για μένα παιχνίδι που ποτέ δεν πρόκειται να ξεχάσω. Δεν υπήρχε περίπτωση ήττας αν δεν είχα παίξει μισή ώρα νωρίτερα.
Στον μικρό τελικό, ο Ζαμφίρ ήταν σπουδαίος παλαιστής και το ματς ήταν αληθινό ντέρμπι. Ήμουν όμως αποφασισμένος να μην χάσω το χάλκινο μετάλλιο. Μάτωσα, κουράστηκα, χτύπησα αλλά το πήρα. Είχα γίνει καλόγερος στη ζωή μου γι’ αυτό το μετάλλιο, έλειπε τότε από τη συλλογή μου».
Περίπου έναν χρόνο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, ο Μπάμπης Χολίδης υποβλήθηκε σε επέμβαση στο γόνατο και εν συνεχεία το πόδι του μάζευε υγρό.
«Πήγα στη Σεούλ με ένα πόδι στη κυριολεξία. Ποτέ δεν έβγαλα ολόκληρη προπόνηση με δύο πόδια, πάντα στηριζόμουνα στο ένα, το γερό. Οι φυσιοθεραπευτές Δημήτρης Μιμίκος και Νίκος Παπαγεωργίου με βοήθησαν τρομερά, αυτοί με έστειλαν στην Νότιο Κορέα», είχε πει.
Παρά τις δυσκολίες, όμως, ο Έλληνας πρωταθλητής λύγισε κατά σειρά τους Αλεξάντερ Τσεστακόφ, Μπένι Λιούνγκμπεκ και Άντονι Αμάντο.
Ο Στόγιαν Μπάλοφ φάνταζε αουτσάιντερ στα ημιτελικά, πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που ο Μπάμπης Χολίδης είχε περάσει με μπάι, όμως το πρόβλημα και η κόπωση των λύγισαν.
Στη μάχη για το χάλκινο μετάλλιο, ο πεισματάρης Πόντιος επιβλήθηκε του Γιανγκ Τσανγκλίνγκ και διατηρήθηκε στην 3η θέση των 57κ. των Ολυμπιακών Αγώνων.

«Ξυπόλυτοι στ’ αγκάθια»

Ιδού τι είχε πει στη συνέντευξή του στην εφημερίδα «Η Ελπίδα» για τις συγκεκριμένες διακρίσεις:
«Μεγάλες χαρές μου έδωσαν αυτές οι δύο επιτυχίες. Τότε υπήρχαν μεγάλοι αθλητές και ειδικότερα από τα ανατολικά κράτη. Φάνταζε άπιαστο όνειρο τότε να κερδίσει Έλληνας παλαιστής χρυσό μετάλλιο από Ούγγρους, Πολωνούς, Ρώσους.
Κάτω από τις οδηγίες και την προπόνηση του Γιώργου Πετμεζά βγήκαν μεγάλοι Έλληνες αθλητές που θάμπωσαν τον κόσμο, όπως ο Γαλακτόπουλος, ο Μυγιάκης κι άλλοι.
Περπατάγαμε τότε στην κυριολεξία ξυπόλυτοι στ’ αγκάθια, όπως λέει κι ο λαός μας, αλλά παρά τις δύσκολες συνθήκες εκείνης της εποχής, τα παιδιά της πάλης έκαναν περήφανους την Ελλάδα και τους Έλληνες.
Επίσης μεγάλη συγκίνηση ένιωσα όταν το 1988, η Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας μας μου ανέθεσε να είμαι ο σημαιοφόρος της αποστολής. Ένιωθα τέτοια υπερηφάνεια, που είχα την υποχρέωση να κρατώ την ελληνική σημαία με τεντωμένο το χέρι και όχι στη θήκη. Το μεγαλείο που ένιωσα τότε που ήμουν σημαιοφόρος, δεν το ένιωσα άλλη φορά.
Δυσάρεστο γεγονός για μένα ήταν στην Ολυμπιάδα της Μόσχας το 1980 που ενώ ήμουν το φαβορί, λόγω συγκυριών, έμεινα έξω από τα μετάλλια».

«Η Ολυμπιάδα που καμία άλλη χώρα δεν θα μπορέσει να επαναλάβει»

O Μπάμπης Χολίδης, μετά από τόσες διακρίσεις και 4 συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες, διετέλεσε προπονητής της Εθνικής Ανδρών μαζί με τον Δημήτρη Θανόπουλο και τον Αριστείδη Γρηγοράκη, κατά τη διετία 1998-2000.
Είχε αρχίσει την προπονητική του καριέρα το 1988 στον Άτλαντα Καλλιθέας, το 1990 θήτευσε στην Εθνική ομάδα Παίδων, ενώ το 1996 οδήγησε τον Γιώργο Ποζίδη στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα.

Έπειτα από απόφαση του δήμου Αχαρνών και της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού), το κλειστό γυμναστήριο της περιοχής έλαβε το όνομά του.
Στη συγκεκριμένη συνέντευξη, μεταξύ άλλων, ο Μπάμπης Χολίδης αναφέρθηκε στους επικείμενους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας και το «Σπίτι της Πάλης», ενώ συνέκρινε τις Αχαρνές με τα γειτονικά Άνω Λιόσια.
«Τα Άνω Λιόσια από το πουθενά κάνουν πρωταθλητισμό σε μεγάλες κατηγορίες κι αυτό φανερώνει πως στον γειτονικό δήμο γίνεται σοβαρή δουλειά από έναν αξιόλογο δήμαρχο, τον Νίκο Παπαδήμα, κι ένα πολύ καλό επιτελείο. Στην πόλη μας, την πόλη των Ολυμπιονικών και τον Παγκοσμίων Πρωταθλητών, δεν έχουμε καταφέρει να οδηγήσουμε ομάδες κι αθλητές ψηλότερα», έλεγε με παράπονο.
Αναφερόμενος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, ο Μπάμπης Χολίδης τόνιζε: «Αν η Ολυμπιάδα της Μόσχας είχε χαρακτηριστεί η πιο ανθρώπινη, η δική μας πρέπει να είναι η Ολυμπιάδα που καμία άλλη χώρα δεν θα μπορέσει να επαναλάβει. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι αγώνες των Ελλήνων και θα ήταν καλό να χορέψουν στην τελετή έναρξης τον πυρρίχιο, τον αρχαιότερο ελληνικό χορό».
Όταν έγινε η συνέντευξη ζούσε επί της οδού Ολυμπιονίκη Χολίδη, κοντά στους γονείς του και τα αδέρφια του Μαρία, Δέσποινα και Χρήστο, μαζί με τη σύζυγό του Βιολέτα και τα παιδιά τους, τον Δημήτρη και την Ελένη.

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2019

Την Παρασκευή η κηδεία του Μπάμπη Χολίδη

Την Παρασκευή 28 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί η κηδεία του Μπάμπη Χολίδη. 
Ο δις Ολυμπιονίκης έφυγε χθες από τη ζωή αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στο χώρο του αθλητισμού και ειδικότερα της πάλης. Στις 14:00 στον Ιερό Ναό Αγίου Βλασίου Αχαρνών θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα η σορός του, ενώ στις 17:00 θα ακολουθήσει η νεκρώσιμος ακολουθία.
Ιερό Ναό Αγίου Βλασίου Αχαρνών( Κεντρικη πλατεια μενιδιου Πλ. καραβου)
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ 

«Εφυγε» πρόωρα ο Μπάμπης Χολίδης

Ν. Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
O Μπάμπης Χολίδης ήταν ο πλέον πολυβραβευμένος Ελληνας παλαιστής της ελληνορωμαϊκής, με δύο χάλκινα ολυμπιακά μετάλλια και ακόμη πέντε σε παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, σε μια καριέρα εξαιρετικά μεγάλη σε διάρκεια. ΑΠΕ
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Ο κόσμος του ελληνικού αθλητισμού θρηνεί για την απώλεια ενός από τους σπουδαιότερους ανθρώπους του. Ο μεγάλος παλαιστής της ελληνορωμαϊκής, ο δις 3ος σε Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1984 και το 1988, Μπάμπης Χολίδης, άφησε χθες αιφνιδίως, μέσα στο σπίτι του, την τελευταία του πνοή πριν να συμπληρώσει τα 63 του χρόνια. Ηταν γεννημένος την 1η Οκτωβρίου 1956 στο Καζαχστάν, από όπου ήλθε μικρός. Ο Μπάμπης είναι («είναι», έστω κι αν «έφυγε») ο παλαιστής με την πλέον μακρόχρονη σταδιοδρομία από τους Ελληνες και, ταυτόχρονα, ο πλέον πολυβραβευμένος. Από τους ειδικούς θεωρείται ο κορυφαίος Ελληνας παλαιστής όλων των εποχών. Εμφανίστηκε στα διεθνή ταπί το 1973, όταν αναδείχθηκε 6ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανδρών. Τον επόμενο χρόνο πήρε την 4η θέση στην Ευρώπη και στα 20 του ήλθε το πρώτο μετάλλιο. Το χάλκινο ευρωπαϊκό. Ακολούθησαν το χάλκινο παγκόσμιο του 1978, τ’ ασημένια ευρωπαϊκά το 1983 και το 1986 –το δεύτερο στο «Ειρήνης και Φιλίας»– αφού ενδιάμεσα πήρε το πρώτο του χάλκινο ολυμπιακό και το χάλκινο παγκόσμιο το 1986. Η αποχώρησή του από τα διεθνή ταπί έγινε μ’ ένδοξο τρόπο:
Με την κατάκτηση της 3ης θέσης στους Ολυμπιακούς της Σεούλ (Ν. Κορέα) το 1988. Επτά μεγάλα μετάλλια. Ουδείς άλλος Ελληνας παλαιστής έχει κατορθώσει κάτι ανάλογο. Ο Χολίδης δεν ήταν ο πολύ δυνατός αθλητής. Οχι πως του έλειπε η δύναμη. Αλλά πάλευε πολύ με το μυαλό, την καρδιά και την ψυχή.
«Ξέρεις, φίλε Νίκο, πόσους πόνους πέρασα, πόσα βράδια δεν μπορούσα να κοιμηθώ, πόσο αίμα και ιδρώτα έχυσα γι’ αυτό το μετάλλιο;», μου είχε πει στη Βουδαπέστη (Ουγγαρία) το 1983.
Το 1975, στους Μεσογειακούς αγώνες του Αλγερίου (Αλγερία) πέτυχε κάτι σπανιότατο για παλαιστή της ελληνορωμαϊκής, τουλάχιστον στη μεταπολεμική ιστορία του αθλήματος. Πάλεψε και στην ελεύθερη και αναδείχθηκε 2ος, ενώ θριάμβευσε στην ελληνορωμαϊκή. Είχε διατελέσει και ομοσπονδιακός προπονητής. Υπήρξε αθλητής του Ατλαντα Καλλιθέας. Πρώτος προπονητής του ήταν ο θρυλικός Παράσχος Μπόρας. Αρχισε να παλεύει στην κατηγορία των 48 κ., το 1975 ανέβηκε στα 52 κ. και από το 1981 έως το τέλος πάλευε στα 57 κ.
Ο Μπάμπης αφήνει πίσω δύο παιδιά, τον Δημήτρη και την Ελένη και τη σύζυγό του, Βιολέτα. Ο δρόμος του Μενιδίου, όπου κατοικούσε, έχει ονομαστεί οδός Μπάμπη Χολίδη, όπως και το δημοτικό γήπεδο Αχαρνών. Ο αδελφός του Χρήστος υπήρξε επίσης πρωταθλητής Ελλάδος στην ελληνορωμαϊκή.

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2019

 ΣΤΗ ΓΑΛΗΝΗ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ Ο ΑΘΛΗΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ ΜΠΑΜΠΗΣ ΧΟΛΙΔΗΣ

Σε ηλικία 62 ετών ο σπουδαίος αθλητής άφησε την τελευταία του πνοή. Ο Μπάμπης Χολίδης διέπρεψε στην ελληνορωμαϊκή πάλη,  2 φορές Ολυμπιονίκης και πολλές ακόμη διακρίσεις...


*ΠΑΛΗ ΤΟ ΑΘΛΗΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΩΝ*ΧΟΛΙΔΗΣ ΜΠΑΜΠΗΣ....

*Χολίδης Μπάμπης*****
Χάλκινο μετάλλιο στην Ελληνορωμαϊκή Πάλη, Λος Άντζελες 1984
Χάλκινο μετάλλιο στην Ελληνορωμαϊκή Πάλη, Σεούλ 1988
''ΑΘΛΗΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟ''

ΗΜΕΡ. ΓΕΝΝΗΣΗΣ: 01/10/1956
ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: Σοβιετική Ένωση
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: Αξιωματικός Αστυνομίας
ΣΩΜΑΤΕΙΟ: Άτλας Καλλιθέας 
ΟΛΥΜΠΙΑΚΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ: 1976, 1980, 1984 (3ος), 1988 (3ος)
ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΜΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΕΣ: Δύο χάλκινα μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα (1978, 1986), δύο ασημένια μετάλλια (1983, 1986) και ένα χάλκινο σε ευρωπαϊκό (1976), μεσογειονίκης (1975, ελευθέρα και ελληνορωμαϊκή, 1979, 1987). Στη συλλογή του έχει δύο κύπελλα κόσμου (1982, 1983) ενώ ήταν πρώτος το 1985 στο «Super Champion». Αθλητής της χρονιάς το 1978, το 1983 και το 1988 (ΠΣΑΤ).

Μια από τις μεγαλύτερες μορφές της ελληνικής πάλης και μόλις ο δεύτερος παλαιστής μας, μετά το Γαλακτόπουλο, που είναι κάτοχος δύο Ολυμπιακών μεταλλίων.
Ξεκίνησε προπονήσεις στο άθλημα των Ολυμπιονικών εξαιτίας ενός απλού γεγονότος: ολόκληρη η παρέα του ήταν ήδη παλαιστές, οπότε υπήρχε ανοιχτή πρόσκληση. Ήταν στις αρχές του 1969 όταν ο Μπάμπης βρισκόταν στο 12ο έτος της ηλικίας του. Σε ηλικία 15 χρονών αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδος στους άνδρες.
Σπουδαίο ταλέντο, με ιδιαίτερες ικανότητες στη λεγόμενη «πάνω πάλη», έγραψε χρυσές σελίδες δόξας. Το 1984, στο Λος Άντζελες, έχασε την πρόκριση στον τελικό ύστερα από ισοπαλία στα σημεία, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα, στη Σεούλ, πήρε το δεύτερό του χάλκινο μετάλλιο παρόλο που αντιμετώπιζε πρόβλημα τραυματισμού.

Σημαιοφόρος στην τελετή έναρξης και λήξης του 1988.

Έχει μια κόρη, την Ελένη, και ένα γιο, το Δημήτρη.

Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2019

H MAΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ 
 ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ 

Τίμησε το Παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων- νεανίδων η Μαρία Χριστοφορίδου ως εκπρόσωπος της Ελληνικής άρσης βαρών στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων- νεανίδων που διεξάγεται στα νησιά Φίτζι.
Η Ελληνίδα αρσιβαρίστρια με τα περισσότερα μετάλλια λαμβάνει μέρος ως Κριτής των αγώνων.

Αναγνώστες